Młode (nowe) ziemniaki są przeznaczone do szybkiej konsumpcji i ceni się je za delikatny miąższ oraz bardzo cienką skórkę. Z tego powodu zbiera się je zanim roślina zakończy wegetację. Praktycznym, łatwym do rozpoznania sygnałem w polu jest moment, gdy części zielone zaczynają kwitnąć – roślina pozostaje wtedy w dobrej kondycji, a bulwy osiągają typową wielkość dla ziemniaków młodych.
Odpowiedź "części zielone zaczynają kwitnąć." jest poprawna, ponieważ w tej fazie bulwy są już wykształcone, ale nie zdążyły jeszcze wytworzyć grubej, odpornej na ścieranie okrywy. To zgodne z praktyką: młode ziemniaki wykopuje się w czasie trwania intensywnej wegetacji, a nie po jej zakończeniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "skórka staje się skorkowaciała." – skorkowacenie (korkowacenie) skórki oznacza dojrzewanie i przystosowanie do przechowywania. Taki stan jest pożądany przy ziemniakach magazynowych, ale przeczy definicji ziemniaków młodych, które mają skórkę cienką.
- "skórka nie ściera się pod naciskiem kciuka." – brak ścierania świadczy o utrwalonej skórce, typowej dla późniejszego zbioru. W młodych ziemniakach skórka powinna łatwo się ścierać, co jest ich cechą jakościową.
- "część nadziemna rośliny zaczyna obumierać." – zasychanie/obumieranie łętów to klasyczny wskaźnik dojrzałości zbiorczej ziemniaków do przechowywania. Dla zbioru młodych ziemniaków to zbyt późno, bo traci się ich delikatność.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli odpowiedzi opisują "twardą skórkę" lub "zasychanie naci", zwykle odnoszą się do zbioru dojrzałego. Dla ziemniaków młodych szukaj sygnałów wczesnych, takich jak rozpoczęcie kwitnienia i utrzymująca się zielona część nadziemna.
