W fotowoltaice moc modułu/ogniwa podawana "wg STC" odnosi się do ściśle zdefiniowanych warunków pomiarowych, które umożliwiają porównywanie wyrobów różnych producentów. W tych warunkach przyjmuje się m.in. temperaturę pracy ogniwa 25°C oraz natężenie promieniowania (irradiancję) 1000 W/m². Taka wartość odpowiada typowym warunkom "pełnego nasłonecznienia" używanym jako punkt odniesienia.
Dlaczego poprawne jest "1 000 W/m²"? Ponieważ jest to standardowa irradiancja referencyjna, dla której wyznacza się parametry znamionowe (np. moc maksymalną, prąd i napięcie w punkcie mocy maksymalnej). Dzięki temu wynik z karty katalogowej jest powtarzalny i porównywalny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "100 W/m²" – odpowiada bardzo słabemu oświetleniu w porównaniu do pełnego słońca; przy takiej irradiancji moc modułu byłaby wielokrotnie niższa, więc nie jest to typowy punkt odniesienia dla mocy znamionowej.
- "10 W/m²" – to poziom skrajnie niski jak na testy mocy modułów PV; bardziej przypomina warunki bardzo pochmurne lub zbliżone do światła rozproszonego, a nie warunki referencyjne.
- "10 000 W/m²" – wartość nienaturalnie wysoka dla promieniowania słonecznego na powierzchni Ziemi; w praktyce nie stanowi standardu testowego i prowadziłaby do nierealnych parametrów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się STC i 25°C, to druga najczęściej sprawdzana wartość to właśnie irradiancja 1000 W/m². Warto też pamiętać, że istnieją inne warunki (np. NOCT/NMOT) wykorzystywane do opisu pracy w bardziej realistycznym środowisku, ale nie służą one do deklarowania mocy "wg STC".
