Plantogram (odcisk stopy) pozwala ocenić rozkład obciążenia i pośrednio wnioskować o wysklepieniu stopy, zwłaszcza o łuku podłużnym przyśrodkowym. W interpretacji kluczowe jest to, jak szeroki i ciągły jest ślad w części śródstopia oraz czy widoczne jest wcięcie (przerwa) po stronie przyśrodkowej.
Odpowiedź "płaskiej." jest poprawna, ponieważ w stopie płaskiej dochodzi do obniżenia łuku podłużnego, co zwykle daje większą powierzchnię kontaktu w okolicy śródstopia i słabiej zaznaczone wcięcie po stronie przyśrodkowej. Na plantogramie "zlewają się" obszary pięty, śródstopia i przodostopia, a część przyśrodkowa śródstopia odciska się mocniej niż w stopie prawidłowo wysklepionej.
Odpowiedź "neutralnej." jest nieprawidłowa, bo stopa neutralna (prawidłowo wysklepiona) typowo pokazuje wyraźne wcięcie po stronie przyśrodkowej w śródstopiu: obciążenie przechodzi przez piętę i przodostopie, a kontakt w obrębie łuku jest ograniczony.
Odpowiedź "wydrążonej." jest nieprawidłowa, ponieważ stopa wydrążona ma zwykle zmniejszony kontakt śródstopia z podłożem (łuk jest podwyższony), co na plantogramie może dawać wąskie połączenie między piętą a przodostopiem albo nawet bardzo ograniczony ślad w śródstopiu.
Odpowiedź "koślawej." także jest nieprawidłowa w tym ujęciu, bo "koślawość" opisuje przede wszystkim ustawienie osi (np. pięty/tyłostopia), a nie samą wysokość łuku. Koślawość może współistnieć z płaskostopiem, ale plantogram sam w sobie wprost rozstrzyga głównie o obrazie obciążenia i wysklepienia, a nie o osiowym ustawieniu segmentów.
Wskazówka egzaminacyjna: przy plantogramach najpierw oceń obszar śródstopia i wcięcie łuku przyśrodkowego. Dopiero potem rozważ terminy dotyczące ustawienia (koślawość/szpotawość), bo do nich częściej potrzebujesz dodatkowej oceny klinicznej lub innego ujęcia.
