W pomiarach laboratoryjnych w technologii żywności gęstość cieczy można oznaczać różnymi metodami. Jeżeli na ilustracji widoczny jest przyrząd w postaci pływaka ze skalą, przeznaczony do swobodnego unoszenia się w badanej cieczy i odczytu wskazania na skali, to taki pomiar jest wykonywany metodą areometryczną. W praktyce oznacza to zanurzenie areometru (hydrometru) w próbce i odczyt wartości (często z uwzględnieniem temperatury lub korekty temperaturowej).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Metoda hydrostatyczna (ważenie hydrostatyczne) wymaga porównania ciężaru/siły wyporu lub ważenia próbki/ciała w powietrzu i w cieczy. Kluczowym elementem jest waga i układ do zanurzania, a nie pływak ze skalą.
- Metoda piknometryczna opiera się na użyciu piknometru, czyli naczynia o ściśle określonej objętości. Gęstość wyznacza się przez ważenie pustego i napełnionego naczynia oraz obliczenie gęstości z masy i objętości. Sprzęt wygląda jak mała butelka/naczynie z korkiem kapilarnym, a nie jak areometr.
- Metoda ultradźwiękowa wykorzystuje zależność parametrów propagacji fali ultradźwiękowej (np. prędkości) od właściwości ośrodka. Wymaga czujników/sond i elektroniki pomiarowej, więc wizualnie będzie to miernik z przetwornikiem, a nie prosty przyrząd pływakowy.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że areometr działa "jak pływak" – im większa gęstość cieczy, tym wyżej się unosi i tym inny jest odczyt na skali. Gdy widzisz naczynie wzorcowe do ważenia – myśl o piknometrze; gdy widzisz wagę i układ zanurzeniowy – o metodzie hydrostatycznej.
