W generatorach fali prostokątnej opartych o elementy RC (tzw. generatory relaksacyjne/astabilne) kluczowy jest mechanizm ładowania i rozładowania kondensatora pomiędzy progami przełączania elementu sterującego (np. komparatora, przerzutnika Schmitta lub układu czasowego). To właśnie czas dojścia napięcia na kondensatorze do progu przełączenia determinuje, jak długo na wyjściu utrzymuje się dany poziom logiczny.
Para R2 i C2 stanowi typowy człon czasowy. Gdy kondensator ładuje się lub rozładowuje przez rezystor, przebieg napięcia na kondensatorze jest wykładniczy, a szybkość zmian opisuje stała czasowa c4 = R·C. Zwiększenie R2 lub C2 powoduje większą c4, czyli wolniejsze osiąganie progów przełączania – w efekcie wydłuża się odpowiedni odcinek czasu w przebiegu wyjściowym.
- Odpowiedź "Na czas trwania stanu wysokiego." jest poprawna, ponieważ w rozpatrywanym schemacie R2 i C2 odpowiadają za fragment cyklu pracy generatora, w którym wyjście pozostaje w stanie wysokim (czas tH). Zmiana wartości R2 lub C2 zmieni zatem długość tego stanu.
- Odpowiedź "Na czas trwania stanu niskiego." byłaby poprawna tylko w takiej topologii, w której R2 i C2 determinują odcinek rozładowania/ładowania odpowiadający stanowi niskiemu. W tym zadaniu wskazano wpływ na stan wysoki, więc ta opcja nie pasuje do roli elementów w pokazanym układzie.
- Odpowiedź "Na poziom napięcia fali prostokątnej." dotyczy amplitudy (poziomów H/L), która zwykle wynika z napięcia zasilania, ograniczeń stopnia wyjściowego i obciążenia, a nie z samej stałej czasowej RC. R2 i C2 w typowym generatorze czasowym nie "ustawiają" amplitudy, tylko czas.
- Odpowiedź "Na poziom składowej stałej przebiegu." opisuje przesunięcie DC (średnią wartość sygnału). W generatorach cyfrowo-prostokątnych średnia zmienia się głównie jako konsekwencja wypełnienia i poziomów H/L, a nie jako niezależnie regulowany parametr przez pojedynczy człon RC. W tym kontekście R2 i C2 są kojarzone przede wszystkim z czasem trwania stanu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w schemacie widzisz parę R i C przy wejściu progowym/komparatorze, najpierw szukaj odpowiedzi odnoszących się do czasów tH/tL i wypełnienia, a dopiero potem do amplitudy czy składowej stałej.
