Odpowiedź "B" jest poprawna, bo pokazuje typową morfologię krewetki wykorzystywanej w kuchni. Krewetka ma:
- smukłe ciało z widocznym głowotułowiem,
- wyraźnie segmentowany odwłok (część "mięsista"), często ułożony w łuk,
- wachlarzowaty ogon (telson z uropodami), który u wielu gatunków jest bardzo charakterystyczny,
- cienkie odnóża i brak dominujących, masywnych szczypiec.
Te cechy odróżniają krewetkę od innych popularnych skorupiaków spotykanych jako surowiec gastronomiczny. Skorupiak o szerokim, spłaszczonym pancerzu i niewidocznym (podwiniętym) odwłoku jest typowy dla krabów, więc nie odpowiada opisowi krewetki. Z kolei formy z dużymi, wyraźnymi szczypcami częściej kojarzą się z rakiem lub homarem: tam szczypce są istotnym elementem budowy i łatwo dominują sylwetkę.
W praktyce kuchennej poprawne rozpoznanie surowca ma znaczenie, bo krewetki przygotowuje się zwykle krótko (smażenie, grillowanie, szybkie gotowanie). Pomylenie ich z innym skorupiakiem może skutkować innym czasem obróbki i odmienną teksturą. Warto patrzeć przede wszystkim na segmenty odwłoka i wachlarz ogonowy, a nie na sam kolor, bo barwa często zmienia się po obróbce termicznej.
