W toczeniu rowków prostych stosuje się noże do rowkowania o charakterystycznej geometrii: ostrze jest zwykle wąskie (dobrane do szerokości rowka), a krawędź skrawająca jest prosta, aby uzyskać równoległe ścianki rowka. W rysunkach narzędzi oprawkowych zwraca się uwagę na kształt płytki/ostrza oraz na ustawienie krawędzi skrawającej względem trzonka.
Określenie "prawy" dotyczy orientacji narzędzia w pracy: taki nóż jest przeznaczony do skrawania przy typowym ustawieniu na tokarce, gdy posuw i prowadzenie narzędzia odpowiadają standardowemu kierunkowi wykonywania zabiegu (dla toczenia zewnętrznego). W praktyce, aby nie pomylić prawego z lewym, warto przyjąć stały schemat analizy: wyobrazić sobie narzędzie zamocowane w imaku, ostrze na wysokości osi, a następnie sprawdzić, z której strony znajduje się aktywna krawędź skrawająca dla danego kierunku posuwu. To ogranicza błąd polegający na "odwracaniu" rysunku w myślach.
Odpowiedź "A." jest poprawna, ponieważ przedstawia nóż oprawkowy do rowków (geometria typowa dla rowkowania, a nie do toczenia wzdłużnego czy planowania) oraz ma orientację prawą. Pozostałe rysunki są niepoprawne w tym pytaniu, gdyż przedstawiają inne przeznaczenie (np. nóż do toczenia wzdłużnego z innym kształtem ostrza lub nóż o orientacji lewej) albo nie odpowiadają nożowi do rowków prostych (np. geometria ukosowana/profilowa, która nie daje prostych ścian rowka).
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "na rysunku" nie wystarczy ogólne skojarzenie z nożem tokarskim. Najpierw rozpoznaj zabieg (rowkowanie), potem sprawdź orientację (prawy/lewy). Taka kolejność zmniejsza ryzyko wyboru na podstawie samego podobieństwa kształtu.
