W narzędziach skrawających (takich jak rozwiertaki) powierzchnia natarcia to ta powierzchnia ostrza, po której w trakcie skrawania przemieszcza się wiór. Jest ona jednym z kluczowych elementów geometrii ostrza, bo wpływa m.in. na sposób formowania wióra, opory skrawania oraz warunki tarcia na styku wiór–narzędzie.
W rozwiertaku zdzieraku (narzędziu do wstępnego rozwiercania i zdzierania naddatku w otworze) powierzchnia natarcia jest związana z krawędzią skrawającą na piórze oraz z przestrzenią, w którą kierowany jest wiór. Na schemacie/rysunku egzaminacyjnym element ten jest oznaczony numerem "2", dlatego taka odpowiedź jest właściwa.
Pozostałe wskazywane na rysunkach powierzchnie i elementy narzędzia, które bywają mylone z natarciem, to zwykle:
- powierzchnia przyłożenia – znajduje się po stronie kontaktu z obrabianą powierzchnią i odpowiada za luz oraz tarcie narzędzia o materiał (nie jest drogą spływu wióra);
- rowek wiórowy / przestrzeń wiórowa – to przestrzeń odprowadzania wióra, ale nie zawsze jest tożsama z właściwą powierzchnią natarcia ostrza;
- powierzchnie prowadzące (kalibrujące) – odpowiadają za prowadzenie narzędzia i uzyskanie wymiaru/kształtu otworu, a nie za proces tworzenia i kierowania wióra.
W zadaniach tego typu warto stosować prostą regułę: najpierw zidentyfikuj krawędź skrawającą, a następnie wskaż, po której stronie tej krawędzi wiór powinien się ślizgać. To właśnie będzie powierzchnia natarcia.
