Węgarek to ukształtowanie ościeża (najczęściej "stopień" w murze/warstwie ściany) przy otworze okiennym lub drzwiowym. Jego zadaniem jest m.in. umożliwienie takiego osadzenia stolarki, aby część ściany zachodziła na ościeżnicę, co poprawia szczelność i ogranicza mostki cieplne.
Na rzucie (widoku w planie) węgarek rozpoznaje się po tym, że krawędzie otworu nie są pokazane jako prosta, symetryczna "dziura" w ścianie. Zamiast tego widoczne jest przesunięcie lub załamanie obrysu ościeża: jedna z krawędzi ściany przy otworze tworzy dodatkowy "uskok", który odpowiada stopniowi węgarka.
Odpowiedź "D" jest poprawna, ponieważ wskazuje rysunek, na którym detal otworu ma cechy węgarka w rzucie (czytelny stopień ościeża), a nie jedynie prostokątny obrys otworu. Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne typowo z jednego z powodów:
- przedstawiają otwór bez stopnia (brak węgarka w rzucie),
- pokazują inny rodzaj detalu (np. inny układ warstw lub inne ukształtowanie ościeża),
- mogą sugerować węgarek, ale nie spełniają definicji (to tylko różnice wymiarowe/oznaczeniowe bez geometrii "uskoku").
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy oglądasz rzut w planie, a potem szukaj "stopnia" w obrysie ościeża – węgarek powinien zmieniać kształt linii ściany przy otworze, a nie tylko opisywać wymiary okna.
