Impedancja pętli zwarcia (Zs) opisuje "opór" całej drogi, którą popłynie prąd przy zwarciu doziemnym/obudowy w instalacji. W układzie TN prąd uszkodzeniowy wraca głównie przewodem ochronnym (PE) oraz dalej przez połączenia przewodu PEN/PE i źródło zasilania, dlatego typowy pomiar Zs wykonuje się przez chwilowe obciążenie toru L–PE i ocenę spadku napięcia.
Poprawny schemat pomiarowy musi więc spełniać dwie kluczowe cechy:
- miernik jest dołączony do przewodu fazowego oraz przewodu ochronnego (L–PE), aby odzwierciedlić rzeczywisty tor zwarciowy w TN,
- pomiar odnosi się do badanego obwodu instalacji (czyli sprawdza pętlę "od punktu pomiaru do źródła i z powrotem").
Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ odpowiada takiemu połączeniu miernika i przedstawia właściwy tor pętli zwarcia dla układu TN.
Pozostałe schematy bywają błędne w typowy sposób:
- Schematy z podłączeniem miernika między L–N częściej odpowiadają innym pomiarom lub nie odtwarzają drogi prądu zwarcia do części przewodzących dostępnych w TN.
- Schematy odwołujące się do uziomu/elektrody sugerują układ TT (powrót przez ziemię) albo inny cel pomiaru, więc nie są właściwe dla pytania o TN.
- Schematy pomijające PE albo mieszające role PE i N nie pozwalają na poprawne wyznaczenie Zs dla warunku samoczynnego wyłączenia zasilania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "TN" i "impedancja pętli zwarcia", najpierw sprawdź, czy na schemacie miernik jest wpięty w L oraz PE, a nie tylko w L i N oraz czy nie bazuje na drodze przez ziemię.
