Sygnał harmoniczny (sinusoidalny) to podstawowy, idealny przebieg okresowy opisany funkcją sinus lub cosinus. W praktyce rozpoznaje się go na wykresie po tym, że:
- ma gładki kształt bez załamań i krawędzi,
- jest symetryczny względem osi czasu i poziomu odniesienia (dla braku składowej stałej),
- jego kolejne okresy wyglądają identycznie, a przejścia przez zero i ekstrema są "zaokrąglone".
Odpowiedź "A." jest poprawna, ponieważ wskazuje rysunek z przebiegiem sinusoidalnym, czyli klasycznym przykładem sygnału harmonicznego. To właśnie taki sygnał jest często stosowany jako sygnał testowy w torach telekomunikacyjnych (np. do sprawdzania odpowiedzi częstotliwościowej i zniekształceń), a także jest podstawą opisu wielu zjawisk w elektronice i telekomunikacji.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeżeli przedstawiają inne kształty przebiegów:
- Przebieg prostokątny jest okresowy, ale nie jest harmoniczny – zawiera wiele składowych harmonicznych (w sensie składowych widma), a w czasie ma ostre krawędzie.
- Przebieg trójkątny lub piłokształtny również jest okresowy, lecz ma odcinki liniowe i wierzchołki (załamania), więc nie jest pojedynczą sinusoidą.
- Przebiegi impulsowe (pojedyncze lub okresowe) są użyteczne w pomiarach, ale nie spełniają definicji "czystego" sygnału harmonicznego w dziedzinie czasu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "harmonicznego", szukaj sinusa. Jeśli widzisz płaskie fragmenty, ostre narożniki albo pionowe zbocza, to jest to inny typ sygnału (okresowy, ale nie harmoniczny w sensie przebiegu sinusoidalnego).
