Rysunek wykonawczy to dokument, który pozwala wykonać pojedynczą część bez domyślania się brakujących informacji. Dlatego typowo zawiera:
- rzuty w rzutowaniu prostokątnym (widoki), często także przekroje/półwidoki,
- pełne wymiarowanie (a nie tylko wybrane wymiary),
- informacje uzupełniające, np. tolerancje, chropowatość, materiał,
- uwagi technologiczne dotyczące wykonania (np. obróbka cieplna, wykończenie).
Obuch młotka ślusarskiego można rozpoznać po charakterystycznej geometrii: centralny owalny otwór przelotowy na trzonek oraz dwie strefy robocze – stopka (płaska powierzchnia uderzająca) i ostrze/rąb (część zwężająca się).
Odpowiedź "C" jest właściwa, bo przedstawia właśnie taki element i jednocześnie ma cechy rysunku wykonawczego: kilka rzutów/przekrojów oraz typowe uwagi typu "stępić krawędzie", "hartować i odpuszczać … HRC", "szlifować", "zabezpieczyć powierzchnię" – czyli informacje potrzebne do wykonania i przygotowania powierzchni roboczych narzędzia.
Pozostałe rysunki nie pasują do młotka ani do idei rysunku wykonawczego tego narzędzia:
- Wariant z wałkiem/długim trzpieniem odpowiada raczej elementowi obrotowemu (np. sworzeń/wałek), bez cech obucha i bez typowych stref uderzeniowych.
- Wariant z kołnierzem i otworami montażowymi wygląda jak pokrywa/tuleja kołnierzowa – to element maszynowy, nie narzędzie udarowe.
- Wariant z krótkim wałkiem stopniowanym przypomina sworzeń – również brak otworu na trzonek i brak stref stopka/ostrze.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli rysunek ma uwagi o hartowaniu i dotyczy powierzchni roboczych narzędzia udarowego, to zwykle jest to rysunek wykonawczy elementu, w którym te powierzchnie występują (np. obuch młotka).
