W tego typu zadaniu (obmiar robót) kluczowa jest zasada: objętość elementu o stałym przekroju równa się polu przekroju poprzecznego pomnożonemu przez długość. Dla odcinka 100 m zapis ma postać: V = P × 100 m, gdzie P to pole przekroju ławy betonowej z oporem odczytane z rysunku.
Najpierw należy więc policzyć pole przekroju. Zwykle przekrój da się rozłożyć na proste figury (np. prostokąty i/lub trapezy). Ważne, aby uwzględnić całość: zarówno część "ławową", jak i "opór", a następnie pola te zsumować do jednego P.
Dopiero potem wykonuje się mnożenie przez długość 100 m. Na tym etapie często pojawiają się błędy jednostek, dlatego trzeba sprawdzić, czy pole zostało wyznaczone w m2 (a nie np. w cm2). Jeśli wymiary z rysunku są w centymetrach, należy je wcześniej przeliczyć na metry, inaczej wynik w m3 będzie zaniżony lub zawyżony.
Odpowiedź "9,0 m3" jest zgodna z zasadą V = P × L przy długości L = 100 m i poprawnym obliczeniu pola przekroju z rysunku. Pozostałe propozycje wyników zwykle odpowiadają typowym pomyłkom:
- "1,4 m3" bywa skutkiem nieuwzględnienia części przekroju (np. oporu) albo błędnej konwersji jednostek (np. pozostawienia cm w obliczeniach).
- "14,0 m3" może wynikać z przyjęcia zawyżonych wymiarów (np. odczytu niewłaściwego odcinka na rysunku) lub nieprawidłowego złożenia figur (dodania pola "nadmiarowego").
- "90,0 m3" jest typowe dla błędu rzędu wielkości, np. pomylenia pola w m2 z polem w dm2 albo przeliczenia długości w niezgodnych jednostkach.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu pola przekroju warto oszacować, czy wynik jest realistyczny. Dla 100 m długości objętość 9 m3 oznacza średnio 0,09 m2 przekroju, czyli przekrój rzędu kilkuset cm2 — to pozwala wychwycić rażąco duże lub małe odpowiedzi.
