W zadaniach tyczeniowych i obliczeniowych w geodezji punkt wyznaczany opisuje się przez współrzędne prostokątne X i Y. Kluczowe jest przyjęcie geodezyjnej konwencji osi: X odpowiada kierunkowi północnemu (na szkicu zwykle "pion"), a Y kierunkowi wschodniemu (na szkicu zwykle "poziom").
Na rysunku podany jest punkt odniesienia o znanych współrzędnych: X1=500,00 m oraz Y1=500,00 m. Aby obliczyć współrzędne naroża B, należy prześledzić drogę od punktu odniesienia do punktu B i dodać wszystkie przyrosty w odpowiednich kierunkach:
- Składowa X (ruch "do góry" na rysunku): do wartości 500,00 m dodajemy odcinek 5,00 m oraz wysokość prostokąta 7,00 m. Zatem XB=500,00+5,00+7,00=512,00 m.
- Składowa Y (ruch "w prawo" na rysunku): do wartości 500,00 m dodajemy odcinek 5,00 m oraz szerokość prostokąta 15,00 m. Zatem YB=500,00+5,00+15,00=520,00 m.
Dlatego poprawny wynik to XB=512,00 m, YB=520,00 m.
Pozostałe propozycje wynikają z typowych błędów rachunkowych lub interpretacyjnych. Wariant z Y=505,00 m oznacza pominięcie odcinka 15,00 m w kierunku wschodnim. Wariant z X=505,00 m oznacza pominięcie odcinka 7,00 m w kierunku północnym. Wariant z X=505,00 m i Y=505,00 m odpowiada dodaniu tylko jednego przyrostu 5,00 m w obu osiach, bez uwzględnienia wymiarów prostokąta.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozpisz obliczenia w dwóch niezależnych liniach (osobno dla X i Y) i zaznacz, które odcinki z rysunku odpowiadają przyrostom w danej osi. To zmniejsza ryzyko pomylenia osi lub pominięcia wymiaru.