Kątowe wcięcie w przód służy do wyznaczenia współrzędnych punktu W na podstawie nawiązania do dwóch punktów o znanych współrzędnych (A i B). Istotą metody jest to, że obserwacje wykonuje się na punktach znanych, celując na punkt wyznaczany.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Kąty α, β." – to właśnie kąty poziome mierzone w punktach A i B do kierunku na W. Mając współrzędne punktów A i B, można obliczyć długość boku c = AB z różnic współrzędnych, bez wykonywania pomiaru tej odległości w terenie. Następnie, znając α i β, wyznacza się kąt γ z zależności geometrycznej trójkąta oraz oblicza boki a i b (np. z twierdzenia sinusów), a na końcu współrzędne X, Y punktu W.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "Kąt α, odległości a, c." – wprowadza pomiar odległości (a i c), co jest charakterystyczne raczej dla metod liniowych/mieszanych. W metodzie kątowej odcinek c nie musi być mierzony, bo wynika ze znanych współrzędnych A i B.
- "Odległości a, b, c." – to opis sytuacji, w której wyznaczenie punktu opiera się na pomiarach długości boków, a nie na kątach. Taki zestaw nie odpowiada klasycznemu wcięciu kątowemu w przód.
- "Kąt β, odległości a, b." – miesza jedną obserwację kątową z dwiema odległościami. W kątowym wcięciu w przód kluczowe są dwa kąty nawiązania (α i β), a nie odległości do punktu W.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści występuje sformułowanie "kątowe wcięcie w przód", to najczęściej szukasz odpowiedzi, w której mierzone są tylko kąty na punktach znanych, a długości (zwłaszcza AB) są obliczane ze współrzędnych.
