W inwentaryzacji porównuje się stan ewidencyjny (wynikający z dokumentów i zapisów magazynowych) ze stanem faktycznym (ustalonym w spisie z natury). Różnica między tymi stanami to różnica inwentaryzacyjna.
Najpierw ustala się rodzaj różnicy:
- Niedobór występuje wtedy, gdy stan faktyczny jest mniejszy od ewidencyjnego (brakuje towaru względem zapisów).
- Nadwyżka występuje wtedy, gdy stan faktyczny jest większy od ewidencyjnego (towaru jest więcej niż wynika z ewidencji).
Następnie wycenia się różnicę. W prostych zadaniach egzaminacyjnych wartość liczy się jako:
wartość różnicy = ilość różnicy × cena jednostkowa
Poprawna odpowiedź wskazuje, że dla wafli orzechowych różnica ma charakter niedoboru o wartości 72,00 zł, a dla wafli kakaowych ma charakter nadwyżki o wartości 20,00 zł. To oznacza, że w pierwszej pozycji towaru jest mniej niż w ewidencji, a w drugiej – więcej.
Pozostałe propozycje są błędne, bo zmieniają znak różnicy (niedobór ↔ nadwyżka) dla jednego lub obu towarów. Taki błąd najczęściej wynika z odwrócenia kolejności porównania albo z założenia, że oba towary muszą mieć ten sam typ różnicy. Na egzaminie warto zawsze zrobić dwa kroki: (1) policzyć ilość różnicy, (2) dopiero potem wycenić ją ceną jednostkową.
