KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 16.
Na podstawie danych zapisanych we fragmencie dziennika, oblicz (w kolumnie 5) azymut kierunku pp 2416 → pp 2417
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z obliczeniami geodezyjnymi, co jest istotne w kontekście kwalifikacji zawodowej
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Azymut kierunku 2416 → 2417 wyznacza się na podstawie danych z dziennika (np. różnic współrzędnych ΔX, ΔY lub obliczonych przyrostów) i obliczenia kąta kierunkowego z poprawnym doborem ćwiartki oraz redukcją do zakresu 0–400g. Wynik należy zapisać w jednostkach g,c,cc zgodnie z dokładnością dziennika.

Pełne wyjaśnienie:

Azymut (w miarach gradowych) jest kątem kierunku liczonym zgodnie z przyjętą w geodezji konwencją i podawanym zwykle w zakresie 0–400g. W zadaniach "na podstawie fragmentu dziennika" dane wejściowe mogą mieć postać współrzędnych punktów, różnic współrzędnych (ΔX, ΔY), przyrostów z pomiaru lub zestawienia kierunków/kątów.

Typowa procedura obliczenia azymutu kierunku 2416 → 2417 jest następująca:

  • Wyznacz przyrosty: ΔX = X(2417) − X(2416) oraz ΔY = Y(2417) − Y(2416) (albo odczytaj je bezpośrednio, jeśli są podane w dzienniku).
  • Oblicz kąt kierunkowy z funkcji odwrotnej tangensa. W praktyce najbezpieczniej myśleć o funkcji typu atan2(ΔY, ΔX), bo automatycznie uwzględnia ćwiartkę. Jeśli liczysz "ręcznie" z arctan(ΔY/ΔX), musisz dodać poprawkę zależną od znaków ΔX i ΔY.
  • Jeżeli wynik nie mieści się w zakresie 0–400g, wykonaj normalizację: dodaj lub odejmij 400g tak, aby końcowy azymut był dodatni i mniejszy od 400g.
  • Zapisz wynik w formacie g,c,cc, czyli w gradach z częścią setną i setno-setną (odpowiednio "centygrady" i "centycentygrady"), zgodnie z wymaganą dokładnością.

Dlaczego pozostałe propozycje wyników bywają błędnie wybierane? Warto zauważyć typowe pułapki:

  • Wartość przesunięta o około 200g może wynikać z odwrócenia kierunku (2417 → 2416 zamiast 2416 → 2417) lub z błędnego znaku przyrostów.
  • Wartości "podobne cyframi" mogą wynikać z pomylenia ćwiartki (brak korekty do właściwego zakresu) albo z pomylenia kolejności argumentów w tangensie.
  • Różnice typu 36g… vs 363g… mogą pojawić się, gdy ktoś nie wykonał redukcji do 0–400g (np. ujemny wynik po arctan zamieniony na małą dodatnią wartość zamiast dodać 400g).

Na egzaminie kluczowe jest konsekwentne: (1) policzenie ΔX, ΔY dla właściwej kolejności punktów, (2) dobór ćwiartki, (3) redukcja do 0–400g i (4) poprawny zapis w g,c,cc.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Azymut to miara kierunku linii (np. 2416 → 2417) wyrażona jako kąt w ustalonym układzie odniesienia. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle podaje się go w zakresie 0–400g (miara gradowa) lub 0–360° (miara stopniowa). Kluczowe jest zachowanie właściwej kolejności punktów.
Najpierw liczysz ΔX = X2−X1 i ΔY = Y2−Y1 dla kierunku od punktu 1 do 2. Następnie wyznaczasz kąt z funkcji odwrotnej tangensa, najlepiej w postaci atan2(ΔY,ΔX), bo uwzględnia ćwiartkę. Na końcu normalizujesz wynik do przedziału 0–400g i zapisujesz w g,c,cc.
Sam arctan(ΔY/ΔX) nie rozróżnia wszystkich kierunków, bo ten sam iloraz może wystąpić w dwóch przeciwległych ćwiartkach. Bez poprawki można otrzymać azymut przesunięty o 200g lub 400g. Dlatego analizuje się znaki ΔX i ΔY albo używa funkcji atan2, która dobiera ćwiartkę automatycznie.
To zapis w miarze gradowej: 363g to grady, 82c to setne grada (centygrady), a 47cc to setne setnej grada (centycentygrady). Taki zapis odpowiada podaniu azymutu z dokładnością do 0,0001g. Na egzaminie ważne jest, aby nie mieszać tego zapisu ze stopniami, minutami i sekundami.
W praktyce obliczeniowej wynik pośredni może wyjść poza zakres, ale azymut końcowy podaje się znormalizowany. Jeśli otrzymasz wartość ujemną, dodajesz 400g; jeśli wyjdzie ≥400g, odejmujesz 400g. Dzięki temu azymut mieści się w standardowym przedziale 0–400g i jest porównywalny z innymi kierunkami w dzienniku.
Najczęstsze są: pomylenie kolejności punktów (liczenie 2417 → 2416 zamiast 2416 → 2417), błędne znaki ΔX/ΔY, brak korekty ćwiartki oraz brak redukcji do 0–400g. Częsty jest też błąd jednostek: ktoś liczy w stopniach, a zapisuje jak w gradach albo odwrotnie.
Azymut jest bezwzględną miarą kierunku w przyjętym układzie odniesienia (np. od północy układu). "Kierunek" w dzienniku bywa wartością odczytaną z instrumentu (np. na kole poziomym) i może wymagać orientacji/redukcji. W zadaniach egzaminacyjnych często przelicza się dane z kierunków na azymuty.
Możesz wykonać kontrolę jakości: oceń znaki ΔX i ΔY, aby ustalić, w której ćwiartce leży kierunek, i przybliż, czy azymut powinien być bliżej 0g/100g/200g/300g. Dodatkowo sprawdź, czy azymut kierunku odwrotnego różni się o około 200g (po normalizacji). To szybko wyłapuje odwróconą kolejność punktów.
Pomaga, ale nie zawsze jest konieczny. Jeśli kalkulator ma tryb "gon/grad", możesz liczyć bezpośrednio. Gdy go nie ma, musisz zachować konsekwencję w jednostkach i ewentualnie przeliczać stopnie na grady (i odwrotnie) według zależności pełnego kąta. Na egzaminie najważniejsze jest poprawne rozumowanie ćwiartki i redukcji, a nie sam model kalkulatora.
Ćwicz seriami: (1) azymut z współrzędnych, (2) azymut z przyrostów, (3) kontrola azymutu odwrotnego i redukcja do 0–400g. Za każdym razem zapisuj krok: ΔX, ΔY, ćwiartka, korekta, normalizacja. Warto też trenować zapis g,c,cc i szybkie wykrywanie błędu "+200g" po odwróceniu kierunku.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 69% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Wynik należy zapisać w jednostkach g,c,cc zgodnie z dokładnością dziennika."

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Azymut - dostęp 2026-03-04
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Gradian - dostęp 2026-03-04
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Atan2 - dostęp 2026-03-04

Materiały:

  • Notatki/opracowania z geodezji dotyczące obliczania azymutów z ΔX i ΔY (miara gradowa)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obliczeń geodezyjnych (azymuty, kierunki, redukcje)
  • Instrukcje do ćwiczeń z dziennika pomiarowego i zasad obliczeń kameralnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego