Pojemność wodna przewodu (objętość wody mieszczącej się w rurze) wynika z geometrii: rura o stałej średnicy ma objętość taką jak walec. Dlatego podstawowy wzór to:
V = A · L, gdzie A to pole przekroju poprzecznego rury, a L to jej łączna długość.
Pole przekroju kołowego liczymy ze wzoru:
A = π · d2 / 4
W tym zadaniu kluczowe jest, aby:
- z tabeli odczytać i zsumować długości wszystkich odcinków rur o średnicy 20 mm (otrzymując jedną łączną wartość L),
- ustalić, czy podana średnica 20 mm jest tą, którą należy podstawić do wzoru (w praktyce obliczenia pojemności wodnej wykonuje się dla średnicy wewnętrznej, bo ona wyznacza rzeczywistą przestrzeń na wodę),
- zachować poprawne jednostki: jeśli d jest w mm, trzeba zamienić na metry (m), a wynik objętości zwykle wychodzi w m3.
Na końcu wykonuje się przeliczenie jednostek objętości: 1 m3 = 1000 dm3 (czyli 1000 litrów). Po wykonaniu obliczeń na podstawie danych z tabeli otrzymuje się wartość 4,02 dm3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Zwykle wynikają z typowych pomyłek:
- 5,21 dm3 i 5,35 dm3 mogą pochodzić z przyjęcia innej średnicy (np. zewnętrznej) albo z błędu w sumowaniu długości L.
- 18,18 dm3 to typowy efekt błędu jednostek (np. podstawienie mm bez konwersji lub nieprawidłowe przeliczenie m3 na dm3), co mocno zawyża wynik.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zrób kontrolę rzędu wielkości, np. ile dm3 przypada na metr rury o tej średnicy, aby szybko wychwycić wynik nierealny.
