W systemie akordu progresywnego wynagrodzenie zależy od liczby wykonanych jednostek (np. sztuk) oraz od tego, w jakim stopniu pracownik przekroczył określone progi wydajności/normy. Kluczowe jest to, że nie stosuje się jednej stawki do całej produkcji, tylko zwykle:
- ustala się przedziały (progi) wykonania z tabeli,
- dla każdego przedziału obowiązuje inna stawka (lub współczynnik podwyższający stawkę bazową),
- wynagrodzenie końcowe to suma kwot policzonych oddzielnie dla każdego przedziału.
Praktyczny schemat obliczeń wygląda tak:
- Odczytaj z tabeli progi progresji i odpowiadające im stawki/współczynniki.
- Podziel wykonanie na części odpowiadające kolejnym przedziałom (np. pierwsze X jednostek według stawki podstawowej, następne według podwyższonej itd.).
- Dla każdego przedziału oblicz kwotę: liczba jednostek w przedziale × stawka dla przedziału (albo stawka bazowa × współczynnik × liczba jednostek).
- Zsumuj kwoty z wszystkich przedziałów i zastosuj wymagane zaokrąglenia do 0,01 zł.
W tym zadaniu wszystkie niezbędne dane liczbowe znajdują się w tabeli, dlatego poprawny wynik musi wynikać z konsekwentnego zastosowania progów i stawek wskazanych w tej tabeli. Odpowiedź "3 340,00 zł" jest poprawna, bo odpowiada sumie wynagrodzeń cząstkowych z kolejnych progów progresji.
Pozostałe propozycje wyników są typowe dla konkretnych błędów rachunkowych:
- "3 225,00 zł" często wynika z nieuwzględnienia części produkcji w wyższym progu (zastosowanie zbyt niskiej stawki dla fragmentu wykonania).
- "2 880,00 zł" jest charakterystyczne dla policzenia akordu jak prostego (jedna stawka dla całości) albo dla pominięcia progresji.
- "4 300,00 zł" może powstać, gdy błędnie zastosuje się najwyższą stawkę do całego wykonania lub podwójnie doliczy się część przedziałów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj obliczenia wierszami "przedział → liczba jednostek → stawka → kwota", bo to minimalizuje ryzyko pomyłki na granicach progów.
