W systemie akordu progresywnego wynagrodzenie zależy od efektu pracy (np. liczby wykonanych sztuk, metrów, operacji), ale kluczową cechą jest progresja: po przekroczeniu określonych poziomów wykonania zaczynają obowiązywać korzystniejsze stawki za część pracy rozliczaną w wyższych progach.
Aby poprawnie obliczyć wynagrodzenie za kwiecień na podstawie tabeli, wykonuje się zwykle następujące kroki:
- Krok 1: Odczytać z tabeli stawkę podstawową oraz progi progresji (np. przedział 1, przedział 2 itd.) i odpowiadające im stawki lub procentowe zwiększenia.
- Krok 2: Ustalić faktyczną ilość wykonania w miesiącu (np. ile sztuk pracownik wykonał w kwietniu).
- Krok 3: Podzielić wykonanie na części przypadające na kolejne progi. Przykładowo: pierwsza część do progu podstawowego jest liczona stawką podstawową, kolejna część (nadwyżka) stawką podwyższoną itd. Ważne: nie całość jest liczona najwyższą stawką, tylko odpowiednia "nadwyżka".
- Krok 4: Dla każdego progu obliczyć kwotę: ilość w progu × stawka dla progu (albo ilość × stawka podstawowa × narzut – zależnie od konstrukcji tabeli).
- Krok 5: Zsumować kwoty z progów i podać wynik jako wynagrodzenie za kwiecień.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "3 340,00 zł"? Ponieważ odpowiada sumie wynagrodzenia wyliczonej zgodnie z progami i stawkami z tabeli dla całego wykonania w kwietniu.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- "3 225,00 zł" zwykle wynika z nieuwzględnienia progresji dla części wykonania lub z odczytania niewłaściwej stawki z tabeli.
- "2 880,00 zł" często jest skutkiem policzenia całego wykonania tylko według stawki podstawowej (jak w akordzie prostym) albo pominięcia części wykonania w sumowaniu.
- "4 300,00 zł" najczęściej oznacza policzenie całej produkcji najwyższą stawką zamiast zastosowania stawek progowych tylko do nadwyżek.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz na brudno, ile jednostek wykonania wpada do każdego progu, a dopiero potem mnoż przez stawki. To ogranicza typowy błąd "przerzucenia całości" na wyższy próg.
