W zadaniach o różnicach inwentaryzacyjnych kluczowe są dwa kroki: (1) ustalenie rodzaju różnicy oraz (2) wycena tej różnicy według danych podanych w tabeli.
1) Rodzaj różnicy
- Niedobór występuje wtedy, gdy stan stwierdzony w spisie z natury (stan rzeczywisty) jest mniejszy niż stan wynikający z ewidencji.
- Nadwyżka występuje wtedy, gdy stan rzeczywisty jest większy niż stan ewidencyjny.
2) Wartość różnicy
Wartość niedoboru lub nadwyżki liczy się, korzystając z danych z tabeli. Typowo polega to na wyznaczeniu różnicy ilości (ewidencja minus spis lub odwrotnie) i przemnożeniu jej przez cenę jednostkową (albo odczytaniu wartości różnicy, jeśli tabela podaje już wartości).
Odpowiedź "Niedobór zeszytów A4 - kratka 200,00 zł i nadwyżka zeszytów A4 - linia 150,00 zł." jest zgodna z tym schematem: dla zeszytów w kratkę z porównania stanów wynika ubytek (niedobór) wyceniony na 200,00 zł, a dla zeszytów w linię – przyrost (nadwyżka) wyceniony na 150,00 zł.
Pozostałe propozycje są typowymi błędami:
- Wariant z zamienionymi rodzajami (nadwyżka zamiast niedoboru i odwrotnie) wynika z odwrócenia relacji "ewidencja vs spis" bez sprawdzenia, który stan jest większy.
- Warianty z zamienionymi kwotami 150/200 sugerują błąd w odczycie tabeli (przestawienie danych dla "kratka" i "linia") albo błąd rachunkowy w wycenie.
- Wariant, w którym obie pozycje mają tę samą kwotę, może wynikać z automatycznego kopiowania wyniku bez ponownego obliczenia dla drugiej pozycji.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zaznacz znakiem "+" (nadwyżka) i "−" (niedobór) dla każdej pozycji po porównaniu stanów, dopiero potem licz wartości. To zmniejsza ryzyko zamiany rodzaju różnicy.
