W zadaniach opartych o KNR/KNR-W kluczowe jest rozróżnienie dwóch wielkości: zużycia jednostkowego (np. w kg/m2) oraz zapotrzebowania łącznego dla całego obmiaru robót.
W tym przypadku najpierw należy odczytać z tablicy KNR-W 2-02 normę zużycia zaprawy klejowej dla wykonania okładziny ściennej z płytek ceramicznych szkliwionych o formacie 15×15 cm. Taka tabela podaje ilość materiału przypadającą na 1 m2 okładziny (wartość zależy od przyjętej technologii i pozycji tablicy).
Kolejny krok to przeliczenie na zadaną powierzchnię:
- jeżeli norma wynosi 2,84 kg/m2, to dla 20 m2 otrzymujemy 2,84 × 20 = 56,80 kg.
Dlatego odpowiedź "56,80 kg" jest zgodna z typowym schematem obliczeń: norma z KNR × obmiar.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odpowiadają błędom rzędu wielkości lub pominięciu mnożenia przez całą powierzchnię. Wynik 28,40 kg odpowiadałby połowie powierzchni (10 m2) przy tej samej normie. 5,68 kg i 2,84 kg sugerują błędne potraktowanie wartości jednostkowej jako łącznej albo pomyłkę w przestawieniu przecinka.
W praktyce warto dodatkowo sprawdzać sensowność wyniku: po podzieleniu ilości zaprawy przez powierzchnię otrzymujemy kg/m2; jeśli wartość jest skrajnie mała (np. ułamki kg/m2) albo nienaturalnie duża, zwykle oznacza to błąd w odczycie tablicy lub w przeliczeniu.