KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 16.
Na podstawie danych zawartych w zamieszczonej tablicy z KNR, oblicz, ile maszynogodzin będzie pracowała równiarka przy wykonywaniu dolnej warstwy podbudowy o grubości 20 cm z kruszywa łamanego na drodze o szerokości 6 m i długości 100 m.
Ilustracja przedstawia tabelę z KNR (Katalog Norm Rzeczowych) dotyczącą nakładów pracy na 100 m² w kontekście robót
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najpierw oblicza się ilość robót: objętość warstwy podbudowy to 6 m × 100 m × 0,20 m = 120 m³. Następnie z tablicy KNR odczytuje się normę nakładu równiarki (w m-g na odpowiednią jednostkę) i przelicza na 120 m³. Po poprawnym przeliczeniu otrzymuje się 2,22 m-g.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na wyznaczeniu liczby maszynogodzin pracy równiarki na podstawie normy z tablicy KNR oraz ilości robót wynikającej z geometrii odcinka drogi.

1) Wyznaczenie ilości robót
Dolna warstwa podbudowy ma grubość 20 cm, czyli 0,20 m. Dla drogi o szerokości 6 m i długości 100 m objętość warstwy wynosi:
V = 6 × 100 × 0,20 = 120 m³.

2) Odczyt normy z KNR
W tablicy KNR podany jest nakład pracy równiarki w jednostkach m-g odniesionych do określonej jednostki robót (np. 100 m², 100 m³ albo 1 m³). Kluczowe jest, aby:

  • sprawdzić, czy norma dotyczy dokładnie tej technologii (podbudowa z kruszywa łamanego, właściwa warstwa),
  • zwrócić uwagę na jednostkę odniesienia normy (częsty błąd to pominięcie "na 100 ...").

3) Przeliczenie na maszynogodziny
Gdy norma jest podana np. na 100 m³, trzeba obliczyć liczbę "setek" w 120 m³ (czyli 1,2) i pomnożyć przez nakład z tablicy. Gdy norma jest na 100 m², najpierw liczy się powierzchnię (6 × 100 = 600 m²), a dopiero potem przelicza według "setek" m². Właściwe zastosowanie normy z podanej tablicy prowadzi do wyniku 2,22 m-g.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "1,62 m-g" i "1,56 m-g" są typowe dla sytuacji, gdy zaniża się ilość robót (np. błędnie przyjmuje grubość mniejszą niż 0,20 m) albo nie stosuje przelicznika "na 100".
  • "1,86 m-g" często wynika z użycia normy z niewłaściwego wiersza/tablicy (inna warstwa, inny rodzaj kruszywa lub inny zakres czynności) albo z błędu w przeliczeniu jednostek.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj obok wyniku pośredniego jednostkę (m² lub m³). To najszybciej ujawnia, czy norma z KNR została zastosowana do właściwej wielkości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Objętość liczysz ze wzoru: V = szerokość × długość × grubość. Grubość zawsze zamień na metry (np. 20 cm = 0,20 m). Dla 6 m, 100 m i 0,20 m wychodzi 120 m³. To jest ilość robót, do której stosujesz normę z KNR.
m-g to maszynogodzina, czyli 1 godzina pracy maszyny. W KNR m-g jest nakładem sprzętu na określoną jednostkę robót (np. 100 m² lub 100 m³). Wynik w m-g pomaga planować czas pracy sprzętu i koszty użytkowania maszyn.
Bo norma może być podana np. na 100 m² albo 100 m³, a nie na 1 m²/1 m³. Jeśli pominiesz ten przelicznik, otrzymasz wynik zaniżony lub zawyżony (nawet kilkukrotnie). Na egzaminie zawsze sprawdzaj nagłówek tablicy i jednostkę odniesienia.
Najpierw policz ilość robót (tu 120 m³). Potem sprawdź, czy norma jest np. w m-g/100 m³ czy m-g/1 m³. Dla m-g/100 m³ liczysz 120/100 = 1,2 i mnożysz przez normę. Dla m-g/1 m³ mnożysz bez dzielenia przez 100.
To planowany czas, przez jaki równiarka powinna wykonywać dany zakres robót przy typowych założeniach normowych (organizacja pracy, warunki, technologia). W praktyce m-g wykorzystuje się do harmonogramu, doboru liczby maszyn, rozliczeń kosztów sprzętu oraz kontroli postępu robót na budowie.
Najczęstsze błędy to: zła zamiana jednostek (20 cm nie jako 0,20 m), użycie powierzchni zamiast objętości (lub odwrotnie), pominięcie że norma jest "na 100", oraz odczyt współczynnika z niewłaściwego wiersza tablicy (inna warstwa lub inny materiał). Pomaga zapisywanie jednostek przy każdym kroku.
Nie zawsze. Zależy od tego, jak w tablicy KNR zdefiniowano jednostkę robót. Część norm odnosi się do (objętości), a część do (powierzchni) przy określonej grubości warstwy. Dlatego najpierw sprawdź, czy norma jest na m² czy m³, a dopiero potem dobierz wielkość do przeliczenia.
Powierzchnię liczysz, gdy norma w KNR jest podana w m-g na m² (często przy warstwach o zdefiniowanej grubości w opisie). Objętość liczysz, gdy norma jest na m³ lub gdy opis robót wymaga ilości materiału w objętości. Zawsze kieruj się jednostką w nagłówku tablicy KNR.
Sprawdź rząd wielkości: dla 100-metrowego odcinka i pełnej warstwy podbudowy wynik zwykle nie powinien wychodzić "podejrzanie mały" po pominięciu przelicznika na 100 jednostek. Drugą kontrolą jest jednostka: jeśli norma była na 100, a Ty nie dzieliłeś przez 100, wynik będzie rażąco zawyżony.
Ćwicz schemat: ilość robót → jednostka z KNR → przelicznik (np. /100) → m-g. Rób zadania, w których raz norma jest na m², a raz na m³. Zawsze zapisuj jednostki i wykonuj szybki "test sensowności" wyniku. To ogranicza błędy wynikające z pośpiechu i rutyny.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 29% zdających egzamin. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Najpierw oblicza się ilość robót: objętość warstwy podbudowy to 6 m × 100 m × 0,20 m = 120 m³."

Źródła:

  • Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) dla robót drogowych – tablice nakładów sprzętu dla wykonywania podbudów z kruszyw (dokładna pozycja zależy od tablicy dołączonej w ilustracji do zadania).

Materiały:

  • Aktualne katalogi KNR dla robót drogowych (część dotycząca podbudów i profilowania)
  • Podręczniki/kompendia z kosztorysowania robót budowlanych i drogowych
  • Zadania treningowe z obliczania powierzchni i objętości warstw drogowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego