Zadanie polega na wyznaczeniu liczby maszynogodzin pracy równiarki na podstawie normy z tablicy KNR oraz ilości robót wynikającej z geometrii odcinka drogi.
1) Wyznaczenie ilości robót
Dolna warstwa podbudowy ma grubość 20 cm, czyli 0,20 m. Dla drogi o szerokości 6 m i długości 100 m objętość warstwy wynosi:
V = 6 × 100 × 0,20 = 120 m³.
2) Odczyt normy z KNR
W tablicy KNR podany jest nakład pracy równiarki w jednostkach m-g odniesionych do określonej jednostki robót (np. 100 m², 100 m³ albo 1 m³). Kluczowe jest, aby:
- sprawdzić, czy norma dotyczy dokładnie tej technologii (podbudowa z kruszywa łamanego, właściwa warstwa),
- zwrócić uwagę na jednostkę odniesienia normy (częsty błąd to pominięcie "na 100 ...").
3) Przeliczenie na maszynogodziny
Gdy norma jest podana np. na 100 m³, trzeba obliczyć liczbę "setek" w 120 m³ (czyli 1,2) i pomnożyć przez nakład z tablicy. Gdy norma jest na 100 m², najpierw liczy się powierzchnię (6 × 100 = 600 m²), a dopiero potem przelicza według "setek" m². Właściwe zastosowanie normy z podanej tablicy prowadzi do wyniku 2,22 m-g.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "1,62 m-g" i "1,56 m-g" są typowe dla sytuacji, gdy zaniża się ilość robót (np. błędnie przyjmuje grubość mniejszą niż 0,20 m) albo nie stosuje przelicznika "na 100".
- "1,86 m-g" często wynika z użycia normy z niewłaściwego wiersza/tablicy (inna warstwa, inny rodzaj kruszywa lub inny zakres czynności) albo z błędu w przeliczeniu jednostek.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj obok wyniku pośredniego jednostkę (m² lub m³). To najszybciej ujawnia, czy norma z KNR została zastosowana do właściwej wielkości.