Pytanie dotyczy obowiązku płatnika (np. pracodawcy) w zakresie przekazania do urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy pobranej od wynagrodzeń pracowników.
Krok 1: ustalenie reguły podstawowej.
W praktyce kadrowo‑płacowej przyjmuje się zasadę, że zaliczka pobrana w danym miesiącu powinna zostać wpłacona w miesiącu następnym, w ustawowym terminie przypadającym na określony dzień tego miesiąca. W zadaniu chodzi o zaliczkę pobraną od wynagrodzeń w lipcu, więc "miesiącem docelowym" jest sierpień.
Krok 2: zastosowanie przesunięcia terminu.
Samej daty "20 sierpnia" nie można potraktować automatycznie jako zawsze ostatecznej, ponieważ w zadaniu podano fragment kalendarza. Kalendarz służy do sprawdzenia, czy ustawowy dzień terminu nie wypada w dzień wolny od pracy (np. sobota/niedziela lub święto). Jeśli termin wypada w taki dzień, w rozliczeniach publicznoprawnych stosuje się mechanizm przesunięcia na pierwszy kolejny dzień roboczy.
Wniosek:
Skoro z kalendarza wynika, że 20 sierpnia jest dniem wolnym, to ostateczny termin wpłaty przesuwa się na następny dzień roboczy, czyli 21 sierpnia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "20 sierpnia" – to typowy termin "bazowy", ale w tym zadaniu nie jest ostateczny, ponieważ kalendarz wskazuje, że dzień ten nie jest dniem roboczym.
- "31 lipca" – błędne, bo miesza miesiąc pobrania zaliczki z miesiącem jej wpłaty; wpłata dotyczy sierpnia, a nie końca lipca.
- "31 sierpnia" – to błąd polegający na przyjęciu końca miesiąca jako uniwersalnego terminu; w przypadku zaliczek od wynagrodzeń termin wynika z reguły "stałego dnia" miesiąca, a nie ostatniego dnia miesiąca.
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach "na podstawie kalendarza" zawsze sprawdź, czy wskazany ustawowy dzień nie wypada w weekend/święto. Wielu zdających traci punkt przez automatyczne wpisanie daty bez zastosowania przesunięcia terminu.
