Zadanie polega na odczytaniu szychtownika (grafiku/ewidencji zmian) dla wiertacza w okresie 1–14 lipca i wyliczeniu łącznej liczby godzin pracy w porze nocnej. W praktyce nie sumuje się "całych zmian", tylko te fragmenty zmian, które wpadają w przedział uznany za nocny w danym zakładzie.
Metoda postępowania:
- Odczytaj dla każdego dnia, w jakich godzinach pracował wiertacz (początek i koniec zmiany).
- Dla każdej zmiany wyznacz część wspólną z porą nocną (często zmiany przechodzą przez północ, więc trzeba rozdzielić czas na dwa dni kalendarzowe).
- Zapisz liczbę godzin nocnych dla każdej doby i wykonaj sumę dla całego okresu 1–14 lipca.
Odpowiedź "56 godz." jest poprawna, bo odpowiada sumie godzin wynikających z przedstawionego fragmentu szychtownika po poprawnym wyodrębnieniu odcinków nocnych.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Zwykle wynikają z typowych pomyłek rachunkowych: nieuwzględnienia godzin po północy, zaliczenia całej zmiany jako nocnej mimo części dziennej, albo odwrotnie – pominięcia części nocnej, gdy zmiana zaczyna się przed nocą. Częstym źródłem rozbieżności 2–8 godzin jest też różne "ucięcie" granic dnia lub omyłkowe liczenie jednej nocy dwa razy.
Wskazówka egzaminacyjna: pracuj tabelarycznie (dzień → godziny pracy → godziny nocne → suma narastająca). Taki zapis minimalizuje ryzyko zgubienia godzin przy zmianach przechodzących przez północ.
