Wskaźnik bieżącej płynności finansowej (często nazywany current ratio) służy do oceny, czy jednostka ma wystarczające aktywa obrotowe, aby spłacić zobowiązania krótkoterminowe. Intuicyjnie: im łatwiej "zamienić" majątek obrotowy na środki do zapłaty w krótkim czasie, tym mniejsze ryzyko zaległości płatniczych.
W praktycznej interpretacji przyjmuje się, że:
- zbyt niski poziom wskaźnika sugeruje ryzyko trudności w terminowej spłacie zobowiązań (firma może nie mieć wystarczających zasobów obrotowych),
- poziom bezpieczny oznacza brak sygnałów problemów z bieżącą regulacją zobowiązań,
- bardzo wysoki poziom nie zawsze jest jednoznacznie "najlepszy", bo może oznaczać np. nadmierne zapasy lub nieefektywne wykorzystanie środków (to jednak nie jest przedmiotem tego pytania).
W zadaniu trzeba porównać wartości wskaźnika w poszczególnych kwartałach i wskazać ten kwartał, w którym wskaźnik znajduje się na poziomie świadczącym o braku kłopotów z bieżącą spłatą zobowiązań. Z podanych poziomów wynika, że taki warunek spełnia kwartał IV, dlatego odpowiedź "W kwartale IV." jest właściwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Ponieważ odnoszą się do kwartałów, w których poziom wskaźnika (według danych z zadania) nie zapewnia takiej samej oceny bezpieczeństwa płatniczego. Typowym błędem jest wybór kwartału na podstawie samej nazwy (np. "ostatni kwartał") albo bez sprawdzenia, jak oznaczono wartości na wykresie/tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj dokładnie wartości dla I–IV kwartału, a dopiero potem porównaj je z przyjętym kryterium interpretacji płynności. Unikniesz pomyłek wynikających z pośpiechu i mylenia etykiet osi.
