Mikrometr zewnętrzny pozwala mierzyć wymiary z dużą dokładnością (typowo do 0,01 mm). Wynik odczytu nie bierze się z jednej skali, tylko składa się z dwóch części:
- tuleja (skala główna) pokazuje pełne milimetry, a w wielu wykonaniach także dodatkowy znak 0,5 mm,
- bęben (skala obrotowa) pokazuje ułamki milimetra (najczęściej setne mm).
Poprawny odczyt polega na tym, że najpierw ustalasz wartość z tulei: ile pełnych mm (i czy widać dodatkowe 0,5 mm), a następnie dodajesz wskazanie z bębna jako część ułamkową. Dopiero suma daje końcowy wymiar w milimetrach.
Odpowiedź "84,82 mm" jest zgodna z zasadą: odpowiada sytuacji, w której na tulei widać wartość w okolicy 84 mm (z uwzględnieniem połówki, jeśli jest pokazana na rysunku), a bęben wskazuje 0,82 mm. Taki wynik jest zapisany z właściwą dokładnością 0,01 mm.
Odpowiedź "84,32 mm" typowo wynika z błędu w odczycie bębna (np. pomylenia 82 z 32 działkami) albo z nieuwzględnienia właściwego ustawienia kreski odniesienia. Odpowiedzi "81,30 mm" i "80,32 mm" sugerują błąd znacznie większy: zwykle mylenie liczby pełnych milimetrów na tulei albo odczyt z niewłaściwego miejsca skali.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy Twój wynik jest logiczny względem skali głównej (tulei). Jeśli tuleja pokazuje ok. 84 mm, to odpowiedź w okolicy 80–81 mm oznacza, że pominięto kilka pełnych milimetrów lub odczytano złą część skali.
