Odczyt z suwmiarki warsztatowej wykonuje się zawsze w dwóch krokach: najpierw ze skali głównej, a następnie z noniusza (skali pomocniczej na suwaku).
1) Skala główna
Sprawdza się, jaki pełny wymiar w milimetrach znajduje się tuż na lewo od zera noniusza. To daje część całkowitą wyniku (pełne mm).
2) Noniusz
Następnie szuka się tej kreski noniusza, która najdokładniej pokrywa się z kreską skali głównej. Numer tej kreski (w zależności od typu noniusza) odpowiada części ułamkowej milimetra.
W tym zadaniu rysunek wskazuje odczyt 41,00 mm, czyli wartość ze skali głównej wynosi 41 mm, a część z noniusza wynosi 0,00 mm (brak dodatkowych dziesiątych/setnych milimetra).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 36,10 mm odpowiadałoby sytuacji, w której zero noniusza byłoby w okolicy 36 mm, a dodatkowo wskazana byłaby 0,10 mm z noniusza. To nie pasuje do położenia suwaka na rysunku.
- 53,05 mm oznaczałoby większą wartość ze skali głównej (ponad 53 mm) i dodatkowy ułamek 0,05 mm. To typowy błąd, gdy myli się pozycję zera noniusza lub odczytuje nie tę działkę.
- 80,10 mm jest wartością znacznie większą i zwykle wynika z odczytu z niewłaściwego zakresu skali albo z pomylenia końca szczęk/położenia suwaka.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaczynaj od znalezienia zera noniusza i odczytania pełnych milimetrów. Dopiero potem szukaj jednej, najlepiej pokrywającej się kreski noniusza.
