W transporcie kolejowym ładunek w wagonie może być ograniczony na dwa sposoby: objętością użytkową (ile "miejsca" ma skrzynia ładunkowa) albo dopuszczalnym obciążeniem wynikającym m.in. z klasy linii na trasie przejazdu.
W tym zadaniu kluczowe jest, aby z tabeli wybrać limit obciążenia dla klasy linii C. Dla materiałów o dużej gęstości (kruszywo) bardzo często szybciej osiąga się limit masy niż zapełnia całą kubaturę wagonu.
Z tabeli odczytujemy dla klasy C wartość 59,0 t. Gęstość kruszywa wynosi 2 t/m3, więc maksymalną objętość liczymy ze wzoru:
V = m / ρ
V = 59,0 t / (2 t/m3) = 29,5 m3
Odpowiedź "29,5 m3" jest poprawna, bo wynika bezpośrednio z ograniczenia masowego dla klasy C i podanej gęstości.
Pozostałe odpowiedzi odpowiadają typowym pomyłkom:
- "35,7 m3" – w tabeli występuje "35,7 m2" jako powierzchnia ładunkowa; przepisanie m2 jako m3 daje błędny wynik.
- "59,0 m3" – to mylenie ton z metrami sześciennymi (potraktowanie limitu 59,0 t jakby był objętością).
- "73,3 m3" – wartość bliska objętości użytkowej 73,2 m3; wybór tej liczby oznacza założenie, że ogranicza pojemność, mimo że dla kruszywa ogranicza masa.
W praktyce spedytor powinien zawsze sprawdzić: klasę linii na trasie, dopuszczalne obciążenie wagonu oraz gęstość ładunku. Dopiero potem wyznacza się możliwą objętość i stopień napełnienia wagonu.