Aby określić wysokość pionowych znaków rdzeniowych górnych (oznaczenie h1), trzeba skorzystać z tabel dołączonych w materiale: głównej tabeli dla znaków dolnych oraz tabeli pomocniczej, która przelicza wysokość dolnego znaku h na wysokość znaku górnego h1.
Krok 1: wyznaczenie wysokości dolnego znaku h
W tabeli głównej wybiera się:
- wiersz odpowiadający średnicy nominalnej rdzenia D=140 mm, czyli przedział 100–200 mm,
- kolumnę odpowiadającą wysokości rdzenia H=280 mm, czyli przedział 150–300 mm.
W przecięciu tych zakresów odczytuje się h=40 mm.Krok 2: wyznaczenie wysokości górnego znaku h1
Następnie przechodzi się do tabeli pomocniczej "Wysokość pionowych znaków rdzeniowych górnych…", gdzie dla odczytanego h=40 mm przypisana jest wartość h1=25 mm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 20 mm – odpowiada innym parom wartości (np. innym wysokościom h), więc wynikałoby z błędnego odczytu lub pomylenia wiersza/kolumny.
- 30 mm – to typowa wartość pojawiająca się dla innych konfiguracji, ale nie dla przypadku, w którym najpierw otrzymuje się h=40 mm.
- 40 mm – to wysokość dolnego znaku rdzeniowego (h), a nie górnego (h1). Ten wybór zwykle wynika z pomylenia oznaczeń na rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z tabelami często występuje krok pośredni. Najpierw ustal wartość h z tabeli głównej, a dopiero potem znajdź h1 w tabeli przeliczeniowej. To ogranicza ryzyko pomylenia znaków dolnych i górnych.
