KWALIFIKACJA BUD11 - PAŹDZIERNIK 2016 (test 3)

PYTANIE NR 10.
Na podstawie tablicy 1102 oblicz wartość kosztorysową pracy wyciągu na wykonanie zatartej na ostro warstwy wyrównawczej o grubości 2 cm pod posadzkę o powierzchni 100 m2. Cena jednostkowa pracy wyciągu wynosi 10,00 zł/m-g.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z kosztorysowaniem robót budowlanych, szczególnie w kontekście wykończeń budowlanych.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z tablicy 1102 dla warstwy wyrównawczej 20 mm zatartej na ostro odczytuje się nakład pracy wyciągu 3,09 m-g na 100 m². Ponieważ powierzchnia wynosi 100 m², nie wykonuje się przeliczenia. Wartość kosztorysowa pracy maszyny to nakład m-g pomnożony przez cenę jednostkową: 3,09 × 10,00 zł/m-g = 30,90 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W kosztorysowaniu robót budowlanych korzysta się z tablic nakładów rzeczowych, które podają ile robocizny, materiałów i pracy sprzętu potrzeba na wykonanie jednostki robót. W tej tablicy nakłady są podane na 100 m² warstwy wyrównawczej z zaprawy cementowej.

Aby obliczyć wartość kosztorysową pracy wyciągu, trzeba wykonać dwa kroki:

  • Odczyt nakładu z właściwego wiersza i kolumny tablicy 1102. Dla wiersza "Wyciąg" (jednostka m-g) i wariantu "grubości 20 mm zatarte na ostro" (kolumna 01) nakład wynosi 3,09 m-g/100 m².
  • Przeliczenie na koszt: wartość kosztorysowa = nakład (m-g) × cena jednostkowa (zł/m-g). Cena jednostkowa wynosi 10,00 zł/m-g, więc: 3,09 × 10,00 = 30,90 zł.

Ponieważ zadana powierzchnia to dokładnie 100 m², nie trzeba stosować proporcji. Gdyby powierzchnia była inna, należałoby najpierw przeliczyć nakład proporcjonalnie (np. dla 50 m² wziąć połowę nakładu).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "3,09 zł" i "3,13 zł" to wartości w zł, ale liczby odpowiadają nakładom m-g z tablicy, a nie kosztowi. To typowy błąd polegający na podaniu samego nakładu zamiast przemnożenia przez cenę jednostkową.
  • "3,13 zł" dodatkowo odpowiada wariantowi "na gładko", czyli innej kolumnie tablicy.
  • "31,30 zł" jest wynikiem mnożenia 3,13 m-g × 10,00 zł/m-g, czyli ponownie dotyczy wariantu "na gładko", a nie "na ostro".

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy końcowy wynik ma jednostkę pieniężną (zł). Jeśli w obliczeniach zostaje m-g, to znaczy, że nie wykonano kroku przeliczenia na koszt.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
W tablicy 1102 znajdź wiersz dotyczący maszyny "Wyciąg" (jednostka m-g), a następnie kolumnę dla warstwy 20 mm zatartej "na ostro" (kol. 01). Odczytana liczba to nakład m-g przypadający na 100 m² robót.
m-g oznacza metrogodzinę (czas pracy maszyny/sprzętu). W tablicach nakładów podaje się, ile m-g potrzeba na wykonanie jednostki robót (tu: 100 m²). Potem mnoży się m-g przez stawkę zł/m-g, aby uzyskać koszt pracy sprzętu.
Tablica podaje nakłady na 100 m², a w zadaniu powierzchnia wynosi dokładnie 100 m². To oznacza, że nakład z tablicy można użyć bezpośrednio. Przeliczenie proporcjonalne wykonuje się dopiero wtedy, gdy powierzchnia jest inna (np. 50 m² lub 120 m²).
Stosuje się prosty wzór: wartość kosztorysowa = nakład × cena jednostkowa. Najpierw odczytaj nakład w m-g z właściwej kolumny tablicy, a następnie pomnóż go przez stawkę w zł/m-g. Wynik otrzymujesz w zł.
To dwa warianty wykończenia warstwy wyrównawczej, ujęte w osobnych kolumnach. Różnią się nakładami, bo inny jest wymagany stopień dokładności wykonania. Na egzaminie kluczowe jest dopasowanie wariantu z treści zadania do właściwej kolumny tabeli.
Nie, jeśli zadanie dotyczy dokładnie warstwy o grubości 20 mm (2 cm) i tablica ma osobną część "grubości 20 mm". Kolumna 03 służy do korekt, gdy grubość jest inna niż podstawowa. Najpierw ustal wariant bazowy, dopiero potem rozważ dodatek/ potrącenie.
Uczniowie często zatrzymują się na etapie odczytu liczby z tabeli (np. 3,09) i traktują ją jako wynik końcowy. To błąd jednostek: 3,09 to m-g, a nie zł. Dopiero po przemnożeniu przez stawkę zł/m-g otrzymuje się koszt w zł.
Najczęściej pojawia się: pomylenie kolumn (np. "na ostro" z "na gładko"), wybranie niewłaściwego wiersza (robocizna zamiast maszyny), brak przeliczenia na inną powierzchnię oraz brak mnożenia przez cenę jednostkową. Pomaga kontrola jednostek na każdym etapie.
Gdy przygotowuje się kosztorys szczegółowy lub analizę kosztów robót, w których istotny jest udział sprzętu (transport pionowy, podawanie zaprawy, organizacja stanowiska). Rozdzielenie robocizny i sprzętu ułatwia planowanie prac oraz kontrolę kosztów na budowie.
Zrób szybki test jednostek i rzędu wielkości: jeśli masz nakład ok. 3 m-g i stawkę 10 zł/m-g, koszt powinien być ok. 30 zł. Jeśli wychodzi kilka zł lub kilka setek, zwykle oznacza to pomylenie kolumny, brak przeliczenia powierzchni albo użycie złej jednostki.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Z tablicy 1102 dla warstwy wyrównawczej 20 mm zatartej na ostro odczytuje się nakład pracy wyciągu 3,09 m-g na 100 m²."

Źródła:

  • Tablica 1102 (fragment) – załączona ilustracja w zadaniu: wiersz 70 "Wyciąg", kolumna 01 "na ostro" = 3,09 m-g/100 m²; kolumna 02 "na gładko" = 3,13 m-g/100 m²; kolumna 03 = 1,58 m-g.

Materiały:

  • Tablice kosztorysowe/KNR dotyczące warstw wyrównawczych i posadzek (materiał dydaktyczny szkoły lub pracowni)
  • Podręczniki do kosztorysowania robót budowlanych (rozdziały o nakładach i kalkulacji prostej)
  • Zadania ćwiczeniowe z odczytu nakładów (r-g, m-g) i przeliczeń na różne powierzchnie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego