Zadanie sprawdza przeliczanie dawki maksymalnej dla dziecka metodą opartą na powierzchni ciała (BSA). Najpierw trzeba zebrać dane wejściowe z materiałów dołączonych do zadania.
1) Odczyt z farmakopei (FP)
Z fragmentu FP dla Papaverini hydrochloridum wybiera się maksymalną dawkę dobową doustną dla dorosłych, która wynosi 0,6 g. To jest wartość bazowa do dalszego przeliczenia.
2) Odczyt z nomogramu
Dla dziecka o wzroście 115 cm i masie 30 kg, linia łącząca te wartości na nomogramie przecina skalę pośrednią na poziomie 0,95 m². To jest BSA dziecka potrzebne w obliczeniu.
3) Podstawienie do wzoru
Stosuje się wzór: Dawka dziecka = (Dawka dorosłego × BSA dziecka) / 1,8, gdzie 1,8 m² to umowna średnia powierzchnia ciała dorosłego, używana jako punkt odniesienia w tej metodzie. Podstawienie daje: (0,6 g × 0,95 m²) / 1,8 = 0,57 / 1,8 = 0,3166… g.
4) Zaokrąglenie i wybór odpowiedzi
Po zaokrągleniu do trzech miejsc po przecinku otrzymuje się 0,317 g.
Dlaczego pozostałe wyniki są nieprawidłowe?
- Wartość 0,257 g może wynikać z błędnego odczytu BSA (np. niższa powierzchnia) albo z pomylenia danych wejściowych.
- Wartość 0,485 g bywa skutkiem pominięcia dzielenia przez 1,8 lub zastosowania innego (niepodanego) przelicznika.
- Wartość 0,600 g oznaczałaby brak przeliczenia na dziecko i bezrefleksyjne przepisanie dawki maksymalnej dorosłego.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest pilnowanie: czy liczysz dawkę dobową (a nie jednorazową), czy odczytałeś właściwe BSA oraz czy wykonałeś wszystkie działania z wzoru we właściwej kolejności.
