Aby wskazać, które żyły przewodu są ze sobą zwarte, analizuje się wyniki pomiaru rezystancji/ciągłości pomiędzy parami żył. Zwarcie oznacza niezamierzone połączenie elektryczne dwóch żył (np. przez uszkodzoną izolację lub błędne podłączenie), co w pomiarze objawia się jako bardzo mała rezystancja lub sygnał ciągłości (w praktyce: wartość bliska 0 Ω albo wskazanie "beep").
Odpowiedź "N i PE" jest poprawna, ponieważ z tabeli pomiarowej wynika, że właśnie między żyłą neutralną N a żyłą ochronną PE występuje ciągłość/rezystancja charakterystyczna dla zwarcia, podczas gdy pozostałe zestawienia nie wykazują takiego połączenia.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "N i L3" – byłoby poprawne tylko wtedy, gdy tabela wskazywałaby ciągłość między N i L3. Jeżeli w tabeli jest brak ciągłości (np. OL/∞ lub wyraźnie większa rezystancja), nie można mówić o zwarciu.
- "L1 i L3" – zwarcie między fazami dawałoby typowo natychmiastowe problemy eksploatacyjne i w pomiarze również objawiałoby się bardzo małą rezystancją. Skoro tabela tego nie potwierdza, para nie jest zwarta.
- "L1 i PE" – analogicznie, poprawne tylko przy wyniku wskazującym ciągłość dla tej pary. Brak takiego wyniku oznacza, że zwarcia nie stwierdzono.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze szukaj w tabeli jednej pary żył z wynikiem jednoznacznie wskazującym połączenie metaliczne (prawie 0 Ω). Pozostałe pary powinny mieć brak ciągłości lub zdecydowanie wyższe wartości, co oznacza brak zwarcia.
