W gastronomii normatyw (często rozumiany jako normatyw surowcowy/recepturowy) opisuje, jakie surowce i w jakiej ilości są potrzebne na określoną liczbę porcji oraz jaki jest podstawowy sposób przygotowania potrawy. Zadanie tego typu polega na identyfikacji potrawy na podstawie dokumentacji: składu, gramatur i charakterystycznych elementów technologii.
Odpowiedź "pyzy ziemniaczane" jest poprawna, ponieważ normatyw wskazuje na potrawę z masy ziemniaczanej formowanej w większe porcje (pyzy), typowo gotowanej w wodzie i podawanej jako wyrób mączno-ziemniaczany. Właśnie takie połączenie formowania i obróbki termicznej odróżnia pyzy od pozostałych propozycji.
- "kluski śląskie" to również potrawa z ziemniaków, ale o innej typowej formie (mniejsze kluski) i odmiennych cechach recepturowo-technologicznych, dlatego nie pasuje do normatywu przeznaczonego dla pyz.
- "babka ziemniaczana" jest daniem pieczonym (zwykle w formie), a więc technologia bazowa różni się od dań gotowanych; normatyw dla babki będzie odpowiadał wyrobowi pieczonemu, nie pyzom.
- "kotlety ziemniaczane" są formowane jako kotlety i najczęściej smażone; normatyw powinien wtedy wskazywać cechy typowe dla potraw panierowanych/smażonych, a nie dla wyrobów gotowanych.
Na egzaminie warto przyjąć prostą strategię: najpierw rozpoznać rodzaj obróbki (gotowanie/pieczenie/smażenie), potem formę wyrobu (kluska/pyza/kotlet) i dopiero na końcu wybrać nazwę potrawy. To ogranicza pomyłki między daniami, które mają podobny surowiec bazowy (ziemniaki), ale różnią się technologią.
