Kerning (pol. najczęściej: kerning, czasem: justunek/kerning par) oznacza zmianę odstępu między dwoma konkretnymi znakami w celu uzyskania lepszego, bardziej równomiernego wrażenia optycznego. W praktyce stosuje się go tam, gdzie standardowe odstępy fontu powodują "dziury" lub zbyt ciasny zapis, np. w parach typu "A V", "T o", "L T".
Dlatego poprawną odpowiedzią jest kerningiem, bo pytanie opisuje zmniejszenie świateł pomiędzy parą liter, czyli działanie punktowe na parę znaków, a nie globalną zmianę w całym akapicie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- Interlinią – interlinia to odstęp między wierszami tekstu (leading). Zmiana interlinii nie wpływa selektywnie na odległość między dwiema literami w jednym wierszu.
- Justowaniem – justowanie oznacza wyrównanie tekstu (np. do lewej, do prawej, do środka lub do obu marginesów). W justowaniu do obu marginesów program zwykle modyfikuje odstępy między wyrazami, a nie konkretną parą liter.
- Akcentowaniem – akcentowanie dotyczy wyróżnienia (np. pogrubienie, kursywa, kolor, kapitaliki) albo znaków diakrytycznych; nie jest terminem opisującym regulację odstępów międzyliterowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "para liter" lub "para znaków", myśl o kerningu. Gdy mowa o całym fragmencie/akapicie i równomierności zapisu, częściej chodzi o tracking (światło międzyliterowe globalnie) lub o justowanie (wyrównanie i odstępy międzywyrazowe).
