Osuwisko jest formą ruchu masowego: fragment gruntu lub skał przemieszcza się pod wpływem grawitacji po mniej lub bardziej wyraźnej powierzchni poślizgu. W praktyce odkrywkowej wiąże się to głównie ze statecznością skarp, zawodnieniem, osłabieniem spoistości oraz niekorzystną budową geologiczną. Na obrazie (rysunku) typowo rozpoznaje się je po cechach takich jak: oderwanie materiału w górnej części stoku (nisza), przemieszczenie brył/warstw oraz nagromadzenie materiału u podnóża.
Odpowiedź "tąpnięcie" jest nieadekwatna, ponieważ tąpnięcie oznacza gwałtowne zjawisko dynamiczne w górotworze (wstrząs i nagłe odprężenie), a nie geometryczną formę przemieszczenia mas ziemnych widoczną jako zjazd materiału po skarpie. Skutek tąpnięcia może obejmować spękania czy szkody, ale sam termin nie opisuje typowej "bryły" osuniętej na stok.
Odpowiedź "zapadlisko" dotyczy zapadnięcia się powierzchni terenu nad pustką (naturalną lub sztuczną), często o bardziej "lejkowatym" lub "studziennym" charakterze. Mechanizm jest inny: dominują procesy utraty oparcia i zawalenia w kierunku pionowym, a nie zsuw po powierzchni poślizgu.
Odpowiedź "zawał" odnosi się do zawalenia się stropu wyrobiska lub konstrukcji/pustki, ewentualnie do osypania materiału, ale nie jest precyzyjną nazwą procesu ruchu masowego skarpy. W kontekście skarp odkrywkowych zawał bywa mylony z osuwiskiem, jednak osuwisko jest pojęciem właściwym dla przemieszczenia mas gruntu/skał jako zorganizowanego ruchu (często z wyraźną geometrią i granicami).
Wskazówka egzaminacyjna: pytaj siebie najpierw o mechanizm zjawiska: czy to ruch mas w dół stoku (osuwisko), zapadnięcie nad pustką (zapadlisko), czy zjawisko dynamiczne (tąpnięcie). To ogranicza pomyłki nawet wtedy, gdy rysunek jest trudny.
