Sita OSO (okrągłe sita odwadniające) to statyczne urządzenia klasyfikacyjno-odwadniające używane w przeróbce mechanicznej kopalin. Ich identyfikacja na rysunku opiera się na zestawie cech konstrukcyjnych i sposobie zasilania.
Dlaczego poprawne jest "sita OSO."
Typowe OSO ma kształt otwartego od góry stożka (często z krótką częścią cylindryczną u góry) oraz zasilanie styczne doprowadzone do górnej części. Taki dopływ nadaje nadawie ruch spiralny po wewnętrznej powierzchni stożka. Powierzchnia sitowa bywa wykonana z perforowanej blachy lub prętów, a we wnętrzu mogą być widoczne podziały/segmenty wynikające z konstrukcji. Kluczowe jest też to, że OSO nie ma napędu – brak silnika i elementów wirujących wskazuje na urządzenie całkowicie statyczne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne
- "sita łukowe." – mają geometrię łuku (wycinek walca), a nie bryłę stożka; zwykle wyglądają jak zakrzywiona, łukowa powierzchnia sitowa, a nie pionowy lejek z otwartą górą.
- "hydrocyklony." – są aparatami separacji/klasyfikacji pracującymi w obiegu wodnym z zasilaniem ciśnieniowym; konstrukcyjnie są z reguły zamknięte (górny przelew i dolny wylot podsitowy/underflow), nie wyglądają jak otwarty od góry stożek-sito.
- "wirówki." – do odwadniania wykorzystują ruch obrotowy, więc muszą posiadać napęd (silnik, przekładnię) i element wirujący. Brak widocznych elementów napędowych oraz statyczna konstrukcja przeczą temu rozpoznaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu urządzeń na zdjęciu nie kieruj się wyłącznie tym, że "coś jest stożkiem". Zwróć uwagę na: czy urządzenie jest otwarte czy zamknięte, czy ma napęd, oraz jak doprowadzana jest nadawa (stycznie czy osiowo/ciśnieniowo). Ten zestaw cech najszybciej odróżnia OSO od hydrocyklonu i wirówki.
