W programowaniu CNC oraz w systemach CAM "cykl stały" (gotowa procedura obróbki) często można rozpoznać po charakterystycznej wizualizacji toru narzędzia. Dla frezowania kieszeni okrągłej typowy jest tor ciągły, w którym narzędzie usuwa materiał na pewnym obszarze: najczęściej widać obróbkę po okręgu i/lub wejście spiralne oraz kolejne przejścia tak, aby "wybrać" wnętrze kieszeni.
Odpowiedź "wiercenia otworów położonych wzdłuż prostej" jest błędna, ponieważ wiercenie w szyku liniowym daje w symulacji zestaw oddzielnych punktów/położeń (oddzielne podejścia do kolejnych otworów), a nie jedną ciągłą ścieżkę skrawania tworzącą obszar.
Odpowiedź "wiercenia otworów rozmieszczonych na okręgu" również nie pasuje, bo taki cykl pokazuje zwykle punkty na okręgu (pozycje kolejnych otworów) i przejazdy jałowe między nimi. To inny "wzór" niż kieszeń, gdzie ślad narzędzia wypełnia wnętrze.
Odpowiedź "frezowania gwintu" jest niepoprawna, ponieważ obróbka gwintu frezem (np. frezowanie gwintu) wiąże się z ruchem narzędzia po okręgu przy jednoczesnej zmianie wysokości osi (tor helikalny/śrubowy). Na wizualizacji zwykle widać cechy "wznoszenia" i wielokrotne zwoje, a nie typowe wybieranie powierzchni kieszeni.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na wizualizacji widzisz ciągłą linię skrawania wypełniającą obszar, myśl o kieszeni/profilu; gdy widzisz pojedyncze punkty – to zwykle wiercenie; gdy tor przypomina sprężynę – rozważ gwint lub interpolację helikalną.
