Izolacja czystych kultur bakterii polega na takim wykonaniu posiewu, aby z mieszaniny komórek (lub materiału zawierającego różne drobnoustroje) uzyskać pojedyncze, odseparowane kolonie. Z pojedynczej kolonii można następnie wykonać przeszczep i otrzymać czystą kulturę do dalszych badań analitycznych.
Odpowiedź "posiewu na całej powierzchni." odnosi się do techniki, w której inokulum jest nanoszone na agar i rozprowadzane równomiernie po powierzchni (typowo jałową głaszczką). Celem jest uzyskanie rozproszonych komórek, które po inkubacji utworzą oddzielne kolonie możliwe do pobrania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do izolacji opisanej jako posiew na całej powierzchni?
- "kolejnych rozcieńczeń." to podejście, w którym stopniowo rozcieńcza się próbkę (np. w roztworze jałowym), a następnie wysiewa określoną objętość. Izolacja wynika tu przede wszystkim ze spadku liczby komórek w kolejnych rozcieńczeniach, a nie z samego sposobu rozprowadzenia po płytce.
- "sektorowo - redukcyjną." (streak plate) polega na wykonywaniu posiewu w strefach/sektorach w celu stopniowego "rozcieńczania" materiału na powierzchni agaru przez kolejne pociągnięcia ezą. Charakterystyczne są smugi i sektory, a nie równomierne pokrycie całej płytki.
- "płytek lanych." (pour plate) polega na zmieszaniu inokulum z płynnym, schłodzonym agarem i zalaniu płytki. Kolonie mogą wtedy pojawiać się w masie podłoża i na powierzchni, co odróżnia tę metodę od klasycznego posiewu powierzchniowego.
W praktyce laboratoryjnej technik analityk powinien kojarzyć, że wybór metody zależy od celu: izolacja czystej kultury często opiera się na technikach powierzchniowych (rozprowadzanie lub sektory), natomiast rozcieńczenia i płytki lane są typowe również dla oznaczeń ilościowych (np. liczby jednostek tworzących kolonie).
