Połączenie kołkowe jest połączeniem realizowanym z użyciem kołka, czyli elementu ustalającego (najczęściej cylindrycznego), który przechodzi przez otwory w łączonych częściach. Jego podstawową rolą jest zwykle ustalenie wzajemnego położenia elementów (pozycjonowanie), a w zależności od konstrukcji także przenoszenie wybranych obciążeń poprzecznych.
Odpowiedź "kołkowe." jest poprawna, ponieważ na rysunku takiego połączenia typowo widać kołek w otworze (często jako walcowy element w przekroju), bez charakterystycznych cech rowka wpustowego czy klinowego i bez łbów nitu.
- Odpowiedź "wpustowe." jest niepoprawna, bo połączenie wpustowe rozpoznaje się po wpuście osadzonym w rowku na wale i w piaście. Na rysunku powinien pojawić się element pryzmatyczny w rowku (często wzdłuż osi wału), a nie kołek przechodzący poprzecznie przez części.
- Odpowiedź "klinowe." jest niepoprawna, ponieważ klin ma zwykle kształt klina i pracuje z określonym pochyleniem, a jego obecność wiąże się z inną geometrią gniazd. Klin kojarzy się także z rozwiązaniami pozwalającymi na regulację/docisk, czego kołek z zasady nie realizuje w taki sposób.
- Odpowiedź "nitowe." jest niepoprawna, bo nitowanie daje połączenie nierozłączne i na rysunku zwykle widać łby nitu (fabryczny i zakuwany) oraz charakterystyczny przebieg łącznika. Jeśli na rysunku nie ma łbów nitu ani cech zakuwania, to wybór "nitowe" jest typowym błędem wynikającym z mylenia dowolnego łącznika z nitem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz element cylindryczny przechodzący przez dwie części i brak rowków/gniazd typowych dla wpustu lub klina, w pierwszej kolejności rozważ połączenie kołkowe. Następnie porównaj, czy na rysunku są cechy połączenia nierozłącznego (łby nitu) – jeśli ich nie ma, nitowanie odpada.