W napędach elektrycznych rodzaj silnika i zastosowanego przekształtnika można często rozpoznać po kształcie napięcia w czasie. Dla silnika prądu stałego zasilanego z prostownika sterowanego typowe jest napięcie o wyraźnej składowej stałej, na którą nałożone są tętnienia wynikające z prostowania oraz sposobu sterowania elementami mocy. Sterowanie (np. regulacja wartości średniej) zmienia poziom napięcia, ale nie tworzy klasycznego przebiegu sinusoidalnego.
Odpowiedź "prądu stałego zasilanego z prostownika sterowanego" jest więc właściwa, jeśli na rysunku widać napięcie będące "wyprostowaną" postacią zasilania (z pulsacjami) i regulacją wartości średniej. W praktyce takie rozwiązania spotyka się w układach napędowych, gdzie regulacja prędkości/momentu odbywa się przez zmianę napięcia stałego doprowadzanego do twornika.
- "indukcyjnego zasilanego z falownika prądu" nie pasuje, gdyż falownik prądu wiąże się z inną filozofią sterowania (sterowanie prądem, a nie napięciem) i inną postacią przebiegów na zaciskach maszyny. Dodatkowo silnik indukcyjny jest z natury maszyną AC, więc oczekuje się przebiegów zależnych od modulacji i częstotliwości.
- "synchronicznego zasilanego z falownika napięcia" jest typowe dla nowoczesnych napędów AC; na zaciskach silnika często obserwuje się przebieg impulsowy (np. PWM) o wysokiej częstotliwości przełączeń, a nie "wyprostowane" napięcie ze składową stałą i klasycznymi tętnieniami prostownika.
- "prądu stałego zasilanego z czopera" oznacza regulację napięcia DC przez szybkie kluczowanie (chopping). Wtedy charakterystyczne byłyby odcinki napięcia przełączanego (np. poziomy 0/U) z częstotliwością pracy łącznika, a nie cechy typowe dla prostowania sterowanego.
Wskazówka egzaminacyjna: analizując przebieg, najpierw ustal, czy napięcie zmienia znak (AC) czy ma stały znak (DC), potem szukaj cech rozpoznawczych: tętnienia po prostowaniu, "schodki" po sterowaniu fazowym, albo szybkie impulsy charakterystyczne dla czopera/falownika PWM.
