Poprawna jest odpowiedź "ślimakową", ponieważ na rysunku rozpoznawalny jest układ typowy dla przekładni ślimakowej: ślimak (wał z uzębieniem śrubowym, przypominający śrubę) współpracuje z kołem ślimakowym, którego zęby mają kształt dopasowany do krzywizny ślimaka (często widoczne jako wklęsłe w strefie zazębienia). Dodatkowo osie obu elementów są prostopadłe i wichrowate, czyli nie są równoległe i nie przecinają się.
Odpowiedź "planetarną" jest niepoprawna, bo przekładnia planetarna ma charakterystyczny zestaw: koło słoneczne, satelity (planety) na jarzmie oraz wieniec. Taki układ zwykle pracuje współosiowo i nie przypomina pary ślimak–koło.
Odpowiedź "zębatkową" jest niepoprawna, ponieważ przekładnia zębatkowa składa się z koła zębatego oraz listwy zębatej (zębatki) i służy do zamiany ruchu obrotowego na postępowy. Na rysunku nie ma listwy, tylko dwa elementy obrotowe.
Odpowiedź "stożkową" także jest niepoprawna: w przekładni stożkowej współpracują koła stożkowe, a osie przecinają się (najczęściej pod kątem 90°). Kluczowa różnica to geometria kół (stożkowa) oraz punkt przecięcia osi; w pokazanym rozwiązaniu widać ślimak i oś wichrowatą, typowe dla przekładni ślimakowej.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj kształtu elementu napędzającego. Jeśli przypomina śrubę (uzębienie śrubowe) i współpracuje z kołem o dopasowanych zębach, to niemal zawsze jest to przekładnia ślimakowa.