Przekładnia maltańska (mechanizm genewski) jest stosowana tam, gdzie potrzebny jest ruch przerywany: napęd obraca się w sposób ciągły, a element roboczy wykonuje skok (indeks), po czym następuje postój. Taka zasada pracy dobrze pasuje do maszyn cyklicznych, w których operacja technologiczna zachodzi w czasie zatrzymania (np. docisk, formowanie, pozycjonowanie blachy), a następnie następuje szybkie przestawienie na kolejną pozycję.
Odpowiedź "Przekładnię maltańską" jest więc właściwa, jeżeli na schemacie widać charakterystyczny układ elementu napędzającego z bolcem/rolką wchodzącą w nacięcia krzyża oraz etapowe przestawianie.
- "Przegub Cardana" nie służy do wytwarzania ruchu skokowego. Jego podstawową funkcją jest przeniesienie momentu obrotowego między wałami ustawionymi pod kątem (kompensacja niewspółosiowości). Może powodować nierównomierność prędkości chwilowej, ale nie realizuje typowego indeksowania z postojem.
- "Mechanizm różnicowy" (dyferencjał) ma zastosowanie głównie do rozdziału napędu i umożliwienia różnicy prędkości obrotowych między wyjściami (klasycznie: koła pojazdu). Nie jest to mechanizm do cyklicznego zatrzymania i przestawiania elementu roboczego.
- "Przekładnię ślimakową" wykorzystuje się do uzyskania dużych przełożeń oraz zmiany kierunku osi obrotu. Pracuje zasadniczo w sposób ciągły (ruch obrotowy na wyjściu jest ciągły), więc nie odpowiada mechanizmowi o wyraźnych fazach: skok–postój.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli na rysunku widać indeksowanie (powtarzalne przestawianie o stały kąt i postoje), to jednym z najczęstszych rozwiązań jest właśnie przekładnia maltańska.
