W typowym multiwibratorze astabilnym (generatorze relaksacyjnym) oscylacje powstają dzięki okresowemu ładowaniu i rozładowaniu kondensatorów przez rezystancje oraz przełączaniu elementów aktywnych (np. tranzystorów lub bramek). Z tego powodu pojemności C1 i C2 wchodzą bezpośrednio do stałych czasowych układu i determinują, jak długo trwa każdy z dwóch stanów.
Parametry związane z czasem przebiegu wynikają z tych stałych czasowych:
- Okres – jest sumą czasów trwania obu stanów; gdy pojemności rosną, ładowanie/rozładowanie trwa dłużej, więc okres zwykle się wydłuża.
- Częstotliwość – jest odwrotnością okresu, więc zmiana pojemności wpływa na częstotliwość (większa pojemność zwykle oznacza mniejszą częstotliwość).
- Współczynnik wypełnienia – zależy od relacji czasów trwania stanu wysokiego i niskiego. Jeżeli gałęzie RC są niesymetryczne (inne wartości elementów w obu połówkach), zmiana C1/C2 może zmieniać także wypełnienie.
Inaczej jest z amplitudą generowanego sygnału. W wielu praktycznych układach astabilnych amplituda (poziom "wysoki" i "niski") jest ograniczona głównie przez:
- wartość napięcia zasilania (maksymalny możliwy poziom wyjściowy),
- spadki napięć i stany nasycenia/odcięcia elementów aktywnych (np. tranzystorów),
- właściwości obciążenia i stopnia wyjściowego.
Dlatego same pojemności kondensatorów – choć kluczowe dla czasu – nie są podstawowym czynnikiem ustalającym amplitudę przebiegu prostokątnego w takim generatorze. Typowe nieporozumienie polega na przeniesieniu intuicji z filtrów RC (gdzie amplituda zależy od częstotliwości i reaktancji) na generator, w którym amplituda jest "obcięta" przez zasilanie i elementy przełączające.
Podsumowując: pojemności wpływają na okres, częstotliwość i potencjalnie wypełnienie, natomiast amplituda jest zwykle ustalana przez zasilanie i ograniczenia stopnia generującego.
