W tym typie zadania kluczowa jest umiejętność identyfikacji rozjazdu na podstawie schematu połączeń torów. Określenie "podwójny symetryczny" odnosi się do układu, w którym występuje podwójne rozgałęzienie/połączenie zapewniające przejście pomiędzy torami w sposób zorganizowany symetrycznie (lustrzanie) względem osi układu. W praktyce na rysunku szuka się więc dwóch odpowiadających sobie części oraz takiego przebiegu torów, który nie jest wyraźnie "przesunięty" na jedną stronę.
Odpowiedź "łukowego dwustronnego" może wydawać się kusząca, gdy na schemacie widać krzywizny. Jednak sam fakt występowania łuku nie przesądza, że jest to rozjazd łukowy – o klasyfikacji decyduje układ połączeń i funkcja elementu (jakie kierunki jazdy umożliwia i jak zestawione są odgałęzienia).
Odpowiedź "podwójnego jednostronnego" miesza dwie cechy: "podwójność" i "jednostronność". Błąd zwykle wynika z tego, że zdający zauważa element "podwójny", ale pomija kryterium symetrii i błędnie przyjmuje, że układ jest skierowany tylko na jedną stronę. W rozjeździe symetrycznym charakterystyczne jest właśnie to, że dwie strony układu odpowiadają sobie.
Odpowiedź "łukowego jednostronnego" jest niepoprawna, gdyż łączy cechę łukowości z jednostronnością, co często wynika z heurystyki: "skoro jest krzywa, to na pewno łukowy". Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: (1) ustal, czy układ jest pojedynczy czy podwójny, (2) oceń symetrię względem osi, dopiero (3) rozważ, czy jest to rozjazd łukowy.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, nazwij głośno dwie cechy z odpowiedzi (np. "podwójny" i "symetryczny") i sprawdź na schemacie każdą z nich osobno. To ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa słów w odpowiedziach.
