W niewielkich przedsiębiorstwach często spotyka się strukturę liniową, bo jest prosta w zaprojektowaniu i zarządzaniu. Jej kluczową cechą jest jedność rozkazodawstwa: pracownik otrzymuje polecenia od jednego bezpośredniego przełożonego, a odpowiedzialność i uprawnienia przebiegają wyraźną "linią" od kierownictwa do stanowisk wykonawczych.
Na schemacie takiej struktury zwykle widać:
- układ hierarchiczny (kolejne szczeble kierowania),
- jednoosobowe stanowiska kierownicze na wyższych poziomach,
- brak równoległych "linii" wydawania poleceń do tego samego pracownika.
Odpowiedź "liniowa" jest więc właściwa, gdy rysunek przedstawia klasyczne drzewo podległości służbowej z jednym przełożonym dla każdego stanowiska.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowego schematu małej firmy?
- "funkcjonalna" zakłada silniejsze wydzielenie funkcji (np. produkcja, sprzedaż, finanse) i często sytuacje, w których specjalista funkcjonalny może wydawać polecenia w swoim zakresie również poza bezpośrednią linią służbową. To zmniejsza jednoznaczność podległości.
- "dywizjonalna" opiera się na podziale na względnie samodzielne jednostki (dywizje) według produktu/rynku/regionu. Taki model jest typowy raczej dla większych organizacji, gdzie dywizje mają własne funkcje wsparcia.
- "kolegialna" wiąże się z podejmowaniem decyzji przez organy zespołowe (kolegium/komitet), co w schematach bywa pokazywane jako ciała kolegialne, a nie czysta linia służbowa.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu typu struktury najpierw sprawdź, czy na schemacie istnieje podwójna podległość lub wielość przełożonych w tym samym obszarze. Jeśli nie – najczęściej będzie to wariant struktury liniowej.
