Układ sterowania pneumatycznego wykorzystuje jako medium robocze sprężone powietrze. Na schemacie zwykle występują elementy charakterystyczne dla pneumatyki, takie jak: źródło sprężonego powietrza (zasilanie pneumatyczne), elementy przygotowania powietrza (filtr/odwadnianie, redukcja ciśnienia, ewentualnie smarowanie), zawory rozdzielające sterujące przepływem powietrza oraz siłowniki pneumatyczne (najczęściej liniowe). Jeżeli schemat pokazuje tor powietrzny i typowe symbole pneumatyczne, a nie ma oznaczeń obwodu elektrycznego ani elementów hydraulicznych, klasyfikacja "pneumatycznego" jest właściwa.
Odpowiedź "elektropneumatycznego" byłaby poprawna wtedy, gdyby na rysunku poza torem pneumatycznym występowały jednoznaczne elementy elektryczne sterowania (np. cewki elektrozaworów, zasilanie elektryczne, styki, czujniki w torze elektrycznym, oznaczenia przewodów elektrycznych). Sam fakt istnienia zaworów nie przesądza o "elektro-" wariancie — decyduje obecność części elektrycznej sterującej.
Odpowiedź "hydraulicznego" dotyczyłaby układu, w którym medium roboczym jest ciecz (olej hydrauliczny). W takich schematach spodziewa się m.in. pompy, zbiornika oleju, przewodów/połączeń typowych dla hydrauliki oraz elementów ograniczania/sterowania ciśnieniem i przepływem w torze olejowym. Jeśli na rysunku nie ma jednoznacznych elementów toru olejowego, nie należy wybierać hydrauliki.
Odpowiedź "elektrohydraulicznego" wymagałaby jednocześnie toru hydraulicznego (olej, pompa, zbiornik itp.) oraz sterowania elektrycznego (np. elektrozawory, czujniki, obwód elektryczny). To wariant mieszany, więc do jego rozpoznania konieczne są oznaczenia obu dziedzin na schemacie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal medium (powietrze czy olej), a dopiero potem sprawdź, czy sterowanie jest realizowane wyłącznie zaworami/połączeniami fluidycznymi, czy też występuje część elektryczna (cewki, przewody, styki). To zwykle najszybsza droga do poprawnej klasyfikacji układu.
