Pojęcie wodowania oznacza wprowadzenie zwodowanego (zbudowanego na lądzie) kadłuba do wody. W praktyce stoczniowej rozróżnia się kilka sposobów wykonania tej operacji, a w zadaniach egzaminacyjnych często wymaga się ich rozpoznania na podstawie schematu lub fotografii.
Odpowiedź "z pochylni bocznej" jest poprawna wtedy, gdy na rysunku widać, że kadłub przemieszcza się do wody bokiem, czyli jego oś podłużna jest ustawiona w przybliżeniu równolegle do linii brzegowej, a ruch odbywa się poprzecznie (na burtę). Taki układ odróżnia wodowanie boczne od klasycznego wodowania wzdłużnego.
Odpowiedź "z pochylni wzdłużnej" jest niepoprawna, jeśli rysunek nie pokazuje zjazdu w osi kadłuba (dziobem lub rufą). W pochylni wzdłużnej statek "schodzi" do wody w kierunku zgodnym z jego długością, co daje inny układ torów/łożysk i inną orientację kadłuba.
Odpowiedź "przy pomocy wyciągu" nie pasuje, gdy przedstawiono pochylnie. Wyciąg (w sensie urządzenia do wciągania/ściągania jednostki po torze, pochylni lub slipie) eksponuje obecność lin, bębnów, układu napędowego i charakterystycznej organizacji pracy; sama pochylnia boczna nie musi implikować użycia wyciągu jako głównej metody wodowania.
Odpowiedź "przy pomocy doku pływającego" dotyczy sytuacji, w której jednostkę wprowadza się do doku, a następnie przez zmianę zanurzenia doku (zalewanie/odpompowanie wody balastowej) uzyskuje się wyporność i wyprowadza jednostkę. To inny proces niż zsuwanie kadłuba z pochylni.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń kierunek ruchu kadłuba względem jego osi (boczny czy wzdłużny), a dopiero potem rozważ, czy na rysunku w ogóle występuje infrastruktura doku albo elementy typowe dla wyciągu.
