Diagram czasowy pokazuje zależność między sygnałami wejściowymi (I1, I2, I3) a wyjściem licznika Q1 w funkcji czasu. W licznikach cyfrowych typowo wyróżnia się:
- wejście zegarowe (impulsy powodujące zliczanie przy określonym zboczu),
- wejście resetu/kasowania (ustawia licznik na 0),
- ewentualne wejścia trybu/kierunku (zmieniają sposób zliczania).
W tym zadaniu kluczowe jest ustalenie, co powoduje wyzerowanie. Na wykresie widać, że Q1 rośnie schodkowo (0→1→2→3…), co jest typową reakcją licznika na impulsy zegarowe (tu naturalnym kandydatem jest I1). Następnie pojawia się moment krytyczny: Q1 spada z 2 do 0.
Ten spadek nie jest skorelowany z kolejnym impulsem I1 ani z przełączeniem I2, tylko występuje dokładnie w chwili narastającego zbocza I3, czyli gdy I3 zmienia się z 0 na 1. Dodatkowo Q1 pozostaje na 0 podczas utrzymywania się wysokiego poziomu I3, co jest charakterystyczne dla resetu aktywnego stanem wysokim.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "logicznej 1 na wejście I3".
Pozostałe opcje są niepoprawne, bo:
- "logicznej 1 na wejście I1" opisuje pobudzenie zegara, które odpowiada za zliczanie, a nie za nagłe kasowanie do zera.
- "logicznego 0 na wejście I2" nie pasuje do momentu resetu: zmiana Q1 do 0 nie pokrywa się z przejściem I2 do 0.
- "logicznego 0 na wejście I3" oznaczałoby reset aktywny stanem niskim; na wykresie reset następuje przy przejściu I3 do 1, więc ta interpretacja jest sprzeczna z obserwacją.
W praktyce (mechatronika) taka analiza pozwala szybko zdiagnozować, który sygnał w układzie sterowania pełni rolę kasowania licznika impulsów, np. z czujnika lub enkodera.