KWALIFIKACJA ELE2 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 29.
Na rysunku zamieszczono fragment schematu połączeń wewnętrznych tablicy przekaźnikowej. Które stwierdzenie, dotyczące sposobu połączenia zacisków przekaźników z zaciskami listwy zaciskowej, jest prawdziwe?
Ilustracja przedstawia fragment schematu połączeń wewnętrznych tablicy przekaźnikowej, który jest częścią egzaminu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na schemacie należy prześledzić połączenie od zacisku przekaźnika do listwy.
Z zacisku 2 przekaźnika K32 wychodzi przewód oznaczony numerem 17, a na listwie zaciskowej numer 17 ma opis wskazujący połączenie z K32:2. Pozostałe stwierdzenia nie zgadzają się z numeracją zacisków i opisami na listwie.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie sprawdza umiejętność czytania schematu połączeń wewnętrznych tablicy przekaźnikowej, czyli odczytu: z jakiego zacisku wychodzi przewód, jakim numerem jest oznaczony oraz na jaki zacisk listwy jest doprowadzony.

Poprawne jest stwierdzenie: "Zacisk 2 przekaźnika K 32 należy połączyć z zaciskiem 17 listwy zaciskowej." Wynika to z tego, że od zacisku 2 przekaźnika K32 prowadzi przewód oznaczony numerem 17, a na listwie zaciskowej zacisk 17 jest opisany jako połączenie z K32:2. To tworzy jednoznaczną ścieżkę: K32 (zacisk 2) → przewód 17 → listwa (zacisk 17).

Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów spotykanych przy analizie dokumentacji:

  • Stwierdzenie o połączeniu "zacisk 1 przekaźnika K 6" z "zaciskiem 4 przekaźnika K 34" nie odpowiada oznaczeniom bezpośredniego połączenia na schemacie; schemat wskazuje inne przyporządkowania zacisków (w tym połączenie realizowane w innym miejscu).
  • Stwierdzenie "zacisk 5 przekaźnika K 34" z "zaciskiem 2 przekaźnika K 6" myli rzeczywiste połączenie między tymi przekaźnikami: na rysunku połączenie bezpośrednie dotyczy innych zacisków niż podane w tym zdaniu.
  • Stwierdzenie "zacisk 3 przekaźnika K 32" z "zaciskiem 18 listwy" wynika z pomylenia numerów: zacisk 3 K32 na schemacie prowadzi przewodem o innym numerze, a zacisk 18 listwy jest opisany jako połączenie z innym przekaźnikiem/zaciskiem niż K32:3.

W praktyce (montaż, uruchomienie, serwis) poprawność takiego odczytu weryfikuje się dodatkowo pomiarem ciągłości lub kontrolą oznaczników przewodów. Najbezpieczniejsza metoda na egzaminie: zawsze czytać połączenie "od zacisku źródłowego → numer przewodu → opis przy zacisku docelowym".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis K32:2 informuje, że dany zacisk listwy jest połączony z przekaźnikiem K32, a konkretnie z jego zaciskiem nr 2. To skrót ułatwiający identyfikację połączeń między aparatem a listwą, bez konieczności śledzenia całej wiązki przewodów.
Najpierw znajdź zacisk źródłowy na przekaźniku, potem odczytaj numer przewodu wychodzącego z tego zacisku, a na końcu znajdź na listwie zaciskowej zacisk o tym numerze i sprawdź opis (np. K32:2). Ta sekwencja minimalizuje pomyłki.
Numer zacisku (np. 1–5) oznacza punkt przyłączeniowy na aparacie, a numer przewodu (np. 17) identyfikuje konkretny przewód/żyłę w instalacji lub wiązce. Obie numeracje mają różne cele, dlatego nie wolno ich utożsamiać podczas analizy schematu.
Nie. Na schematach spotyka się zarówno połączenia prowadzone przez listwę zaciskową (gdy przewody wychodzą poza fragment układu), jak i połączenia bezpośrednie między aparatami w tej samej szafie. Trzeba sprawdzić, czy na rysunku jest listwa jako punkt pośredni.
Najczęstsze błędy to: mylenie numeru przewodu z numerem zacisku, pomijanie odcinka połączenia przez listwę zaciskową, oraz przestawianie numerów (np. 17 z 18). Pomaga zasada: zawsze potwierdź połączenie na dwóch miejscach schematu.
W praktyce robi się to przez: oględziny oznaczników przewodów (zgodność numerów), porównanie z dokumentacją oraz pomiar ciągłości obwodu miernikiem. Dzięki temu wykrywa się pomyłki w okablowaniu jeszcze przed uruchomieniem układu.
Listwa zaciskowa oznaczona literą X to zespół zacisków pełniący rolę punktu rozdzielczego. Ułatwia łączenie przewodów wewnątrz szafy z przewodami wychodzącymi na zewnątrz oraz porządkuje okablowanie, co przyspiesza montaż i serwis.
Opis wiązki (np. liczba żył i przekrój) pojawia się, gdy projektant chce wskazać sposób prowadzenia kabli i ich typ. Dla egzaminu zwykle nie jest to klucz do odpowiedzi, ale pomaga zrozumieć, że wiele przewodów biegnie wspólną trasą i może mieć wspólne oznaczenia.
Trzeba odczytać opisy nad/obok zacisków listwy, np. K32:1, K32:2 itd. To bezpośrednie przypisanie mówi, który zacisk listwy jest związany z konkretnym aparatem i jego zaciskiem. Dopiero potem warto weryfikować to numerem przewodu.
Najbezpieczniej zacząć od elementu wskazanego w treści odpowiedzi (np. "zacisk 2 przekaźnika K32"), a następnie dojść do listwy. Metoda "od źródła do celu" ogranicza zgadywanie. Dodatkowo zawsze sprawdź, czy opis na listwie (np. K32:2) potwierdza Twoje śledzenie.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Pozostałe stwierdzenia nie zgadzają się z numeracją zacisków i opisami na listwie."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z elektrotechniki dotyczące czytania schematów oraz dokumentacji technicznej
  • Ćwiczenia praktyczne: śledzenie połączeń na schematach szaf sterowniczych (zadania typu "od zacisku do zacisku")
  • Instrukcje producentów/listwy zaciskowych i przekaźników (oznaczenia zacisków i typowe schematy)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego